Γροθιά στο κατεστημένο των τραπεζών έδωσε το δικηγορικό μας γραφείο με δικαστική απόφαση που ακυρώνει διαταγή πληρωμής, λόγω παράνομου τοκισμού.

Δειτε την αποφαση της ανακοπης

Συγκεκριμένα, γνωστή Τράπεζα κατόρθωσε και έλαβε προσωρινή διαταγή για οφειλή πιστωτικής κάρτας, η οποία χορηγήθηκε το 2002. Ειδικότερα, το 2003 καταγγέλθηκε η σύμβαση της πιστωτικής κάρτας ενώ το χρεωστικό υπόλοιπο ανερχόταν στα 2.253,03 € και έκλεισε ο λογαριασμός. Από το 2003 έως το 2012 δεν υπήρξε καμία ενέργεια εκ μέρους της τράπεζας, έως που αιτήθηκε και της χορηγήθηκε η υπ’ αρ. 13975/2012 διαταγή πληρωμής για το κεφάλαιο των 2.253,03 € πλέον τους τόκους από το 2003. Η τράπεζα ζητώντας την εκτέλεση της διαταγής πληρωμής υπολόγισε τους τόκους μαζί με το κεφάλαιο στο ποσό των 18.675,00 €, όπου μόνο οι 2.253,03 €  υπήρξαν το οφειλόμενο κεφάλαιο ενώ υπολογίζοντας με επιτόκιο υπερημερίας 21,55 % από το 2003 έως και το 2012, απαίτησε επιπλέον 16.236,82 € για τόκους.

Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς μας στην ανακοπή, οι οποίοι έγιναν καθόλα δεκτοί από τον ειρηνοδίκη που εκδίκασε την ανακοπή μας, η τράπεζα έπρεπε να υπολογίσει το επιτόκιο με βάση τον πίνακα διαμορφώσεων εξωτραπεζικών επιτοκίων, προέκυψε δηλαδή ότι το επιτόκιο εκ της οφειλής του ανακόπτοντος επιβαρύνθηκε μέχρι και 9% σε σχέση με τα ισχύσαντα εξωτραπεζικά επιτόκια δηλαδή διογκώθηκε η απαίτηση με παράνομα, καταχρηστικά και συνεπώς άκυρα επιτόκια, κατά το μέρος που αυτά υπερέβησαν τα όρια του εκάστοτε ισχύσαντος εξωτραπεζικού επιτοκίου.

Με την απόφαση αυτή η οποία είναι ανέκκλητη, μπαίνουν θεμέλια στον υπολογισμό των επιτοκίων από τις τράπεζες, οι οποίες πρέπει να υπολογίζουν πάντα βάσει των εκάστοτε εξωτραπεζικών επιτοκίων, καθότι σύμφωνα με την απόφαση «τα εξωτραπεζικά επιτόκια, παρά τον περιορισμό στις εξωτραπεζικές μόνο συναλλαγές, έχουν εντούτοις γενικότερη κοινωνικοοικονομική σημασία και αφορούν και τις Τραπεζικές συμβατικές σχέσεις. Ο κοινωνικός και οικονομικός σκοπός του δικαιώματος στην ελεύθερη διαμόρφωση των τραπεζικών επιτοκίων εξυπηρετείται από την ανάγκη ώστε αυτά να συμπιεσθούν κάτω από τα όρια των εξωτραπεζικών. Κατ’ ακολουθίαν συμφωνία ή όρος συμβάσεως με τον οποίο ορίζεται επιτόκιο μεγαλύτερο του εξωτραπεζικού είναι καταχρηστικός, γιατί ένας τέτοιος καθορισμός επιτοκίου στην Τραπεζική σύμβαση ( εν προκειμένω στη σύμβαση χορήγησης πιστωτικής κάρτας) υπερβαίνει προφανώς τις αρχές της καλής πίστεως, των χρηστών συναλλακτικών ηθών και του κοινωνικού και οικονομικού σκοπού του δικαιώματος της πιστώτριας Τράπεζας ( ΑΚ 281), η οποία υποχρεούται να εφαρμόσει καλά τους υπολογισμούς των τόκων, κατ’ανώτατο όριο, τα εκάστοτε ισχύσαντα εξωτραπεζικά επιτόκια».

Είναι γνωστό, πως όλες ανεξαιρέτως οι τραπεζικές δανειακές συμβάσεις , έχουν επιτόκια πολύ υψηλότερα από τα νόμιμα εξωτραπεζικά. Συνεπώς, πολλές από αυτές κατέχουν καταχρηστικούς όρους, ώστε να διέπονται από ακυρότητα.

Σύμφωνα με τα ανωτέρω, όταν μία τραπεζική εταιρία μας καταδιώκει για οφειλές μας και υπολογίζει δυσβάστακτα επιτόκια που επιβαρύνουν το αρχικό κεφάλαιο, τότε πρέπει να κινηθούμε δυναμικά και να ακυρώσουμε τους καταχρηστικούς όρους, βάσει των οποίων οι τράπεζες «φουσκώνουν τους λογαριασμούς μας».

Δειτε την αποφαση της ανακοπης
0

«Εάλω η Χώρα». Μας κοροϊδεύουν και μας εμπαίζουν.

Δεν πέρασαν τέσσερα χρόνια από τότε που ο τέως Πρωθυπουργός της χώρας Γ. Παπανδρέου ανακοίνωνε την είσοδο μας στο ΔΝΤ. Έκτοτε μία σειρά δυσάρεστων γεγονότων συντέλεσαν στην αφαίμαξη της τσέπης του Έλληνα φορολογούμενου, γεγονότα που προκλήθηκαν από τις ενέργειες και τις παραλήψεις των εκάστοτε Κυβερνήσεων ως σήμερα.

Είναι κοινό μυστικό ότι από την υπογραφή της χώρας μας στο πρώτο μνημόνιο, υπογράφηκε παράλληλα και η απόδοση των «κλειδιών» του Κράτους. Συνεπώς, έκτοτε ότι αποφάσεις λαμβάνονται για τη χώρα, είτε παίρνονται από την Τρόικα, είτε μόνο μετά από την έγκριση της. Εάλω η Χώρα. Πλέον η μοίρα μας, οι τύχες εκατομμυρίων Ελλήνων, εξαρτάται από τους ξένους δανειστές μας.

Δυστυχώς, μαζί με τη χώρα «έπεσε» και κάθε τι δημοκρατικό, που κρατούσε τη χώρα αυτή στις Αρχές της και στον πολιτισμό της. Η Δικαιοσύνη από ανεξάρτητη εξουσία – αν υπήρξε ποτέ, και όσο υπήρξε – έγινε κομμάτι του συστήματος που υποβοηθά τις ορέξεις των Τροϊκανών. Πώς το κάνει αυτό; Μα με τις αποφάσεις που λαμβάνονται στο ανώτερο Δικαστικό επίπεδο – και εν συνεπεία στα κατώτερα Δικαστήρια -, αυτών που κρίνουν τις νομοθετικές διατάξεις που επιβάλλονται «για το μέλλον μας». Είναι εμφανές, ότι το Σύνταγμα της Ελλάδος έχει ισοπεδωθεί. Διατάξεις που θεσπίστηκαν κατόπιν αλλεπάλληλων και αιματοβαμμένων πολλές φορές αγώνων έχουν καταστεί κουρελόχαρτα στα θέλω των δανειστών μας. Ποια ισότητα, ποια ιδιοκτησία, ποιο δικαίωμα στην εργασία, την υγεία και την παιδεία, ποια προσωπικά δεδομένα. Όλα καταπατήθηκαν για να γίνουμε εξαρτημένοι στις δόσεις των «φίλων» μας, οι οποίοι ακόμη και σήμερα δηλώνουν ότι επιθυμούν  να μας σώσουν να γλιτώσουμε την καταστροφή της χώρας μας. Με το αζημίωτο βέβαια.

Η Ελλάδα έχει προικιστεί όσο καμία άλλη χώρα στον κόσμο. Μπορεί να παράγει και να προσφέρει κάθε τι χρειάζεται για την επιβίωση του πληθυσμού της, για την ανάπτυξή της και την οικονομική της ευημερία. Τόσο το έδαφός της όσο και το υπέδαφος της είναι πλούσιο σε προϊόντα και υλικά, τα οποία μπορούν να την καταστήσουν πλούσια και εύρωστη χώρα. Οι Έλληνες κατέχουν πολιτισμό και κουλτούρα που κληρονόμησαν από τους προγόνους τους  αξιοζήλευτη σε όλο τον κόσμο. Εύφορα εδάφη με πεδιάδες, βουνά, ποτάμια, λίμνες, και θάλασσα που περιβάλλει χιλιάδες νησιά δημιουργούν έναν επίγειο παράδεισο, ενώ  το υπέδαφος είναι γεμάτο με πλούτο, όπως χρυσό, αέριο και πετρέλαιο, δηλαδή στοιχεία που αν διαχειριζόταν σωστά η Ελλάδα θα ήταν μία από τις πλουσιότερες χώρες στον κόσμο.

Και όμως, παρότι ζούμε σε μία χώρα που μας παρέχει τα πάντα, «αρεσκόμαστε» στο να φυτοζωούμε με δανεικά δίχως να αξιολογούμε και να αξιοποιούμε τον πλούτο της χώρας μας. Πρώτες ύλες που παράγονται στη χώρα μας τις ξεπουλάμε σε ξένους αγοραστές για να τις αγοράσουμε από αυτούς μεταποιημένες και ακριβότερα, τη στιγμή που έχουμε τη δυνατότητα να τις διαχειριστούμε και να δημιουργήσουμε ανάπτυξη. Το υπέδαφός μας το αφήνουμε ανεκμετάλλευτο και το ξεπουλάμε στους δανειστές μας. Τον πολιτισμό και την κουλτούρα μας που κληρονομήσαμε, όπως και τη φύση που έπλασε ένα επίγειο παράδεισο στη χώρα μας δεν τα αξιοποιούμε αποτελεσματικά.

Έτσι, έρχεται η στιγμή, που ελέω των δανειστών μας οι κυβερνήσεις λαμβάνουν αναποτελεσματικά μέτρα για την εκτόνωση της οικονομικής ύφεσης της χώρας μας, αυτή που εφευρέθηκε, προκειμένω να μας υφαρπάξουν κάθε τι πολύτιμο από την Πατρίδα μας, με κυριότερο την υπόληψη και την τιμή μας. Οι φιλότιμοι, οι εργατικοί, οι έξω καρδιά Έλληνες, έγιναν οι τεμπέληδες, οι ζητιάνοι, οι άεργοι Έλληνες.

Το ότι κάθε ξένος ζήλευε στην κυριολεξία την καταγωγή μας, τον πολιτισμό μας, τα πλούτη μας, έως και το γεγονός, ότι ως λαός ήμαστε οι πρώτοι σε ιδιοκατοίκηση, τους εμφύτεψε το τέρας το αρπακτικό. Ποιος θα αντίλεγε τα ανωτέρω, όταν βλέπουμε κάθε μέρα τα μέτρα που λαμβάνονται στη χώρα μας με εντολές «άνωθεν».

Το περιβόητο χαράτσι δημιουργήθηκε και έβαλε ένα λιθαράκι στην ταφόπλακα της ιδιοκτησία ακινήτων. Έπληξε δε το σύνολο των Ελλήνων πολιτών που κατέχουν ιδία κατοικία. Ένα άδικο μέτρο έγινε δίκαιο για το καλό του δημοσίου συμφέροντος. Και πήρε την έγκριση και της Δικαστικής εξουσίας για το λόγο αυτό. Μα ποιο δημόσιο συμφέρον όταν πλήττεται το σύνολο σχεδόν των Ελλήνων πολιτών, αφού κατέχουν ιδία πρώτη κατοικία. Λέχθηκε ότι θα δημιουργηθεί ενιαία φορολόγηση ακινήτων και ότι το τέλος ακινήτων (χαράτσι) θα εξαλειφθεί και σήμερα βλέπουμε την ίδια ακριβώς φορολόγηση με νέα ονομασία, ήτοι «άλλαξε ο Μανωλιός και έβαλε τα ρούχα του αλλιώς». Παράλληλα, υπάρχουν άλλα τόσα μέτρα φορολόγησης της κατοικίας που κατά τα άλλα αφενός υφίσταται το συνταγματικό μέτρο της ιδιοκτησίας, όπως και ότι κάθε άλλο φορολογικό μέτρο υφίσταται βάσει της ανταποδοτικότητας. Στην ουσία θέλουν να μας πάρουνε τα σπίτια, να εξαγνίσουν τον εγωισμό τους και τον φθόνο τους, ότι οι Έλληνες μπόρεσαν και απέκτησαν ιδιοκατοίκηση.

Περαιτέρω, λαμβάνουν μέτρα προκειμένω να καταπολεμήσουν την ύφεση και να δημιουργήσουν ανάπτυξη. Εδώ βέβαια γελάει και ο κάθε πικραμένος που είδε τις οικονομίες μίας ζωής να χάνονται. Ουσιαστικά θεσπίζουν μέτρα προκειμένω τα πλούτη να σωρευτούν στους λίγους και «δυνατούς». Μέτρα με τα οποία χαρίζεις στις τράπεζες δισεκατομμύρια για να τις σώσεις και την άλλη μέρα τις δίνεις την εξουσία να παίρνουν τις περιουσίες του πολίτη. Μέτρα με τα οποία διαλύεις κάθε κοινωνικό κριτήριο επιβίωσης, υγείας και αλληλεγγύης, που καταστρέφεις την εκπαίδευση, η οποία μέχρι σήμερα σου προσέφερε λαμπρούς επιστήμονες, μέτρα που καθημερινά σπεύδεις να ανακοινώνεις ότι είναι για το καλό του πολίτη. Από πότε το καλό του πολίτη προέρχεται από την καταστροφή του; Μας κοροϊδεύουν και μας εμπαίζουν. Έως πότε!

0

Επιπλέον αποζημίωση λόγω ηθικής βλάβης από ατύχημα.

Σύμφωνα με απόφαση του Αρείου Πάγου, την 51/2011 ΑΠ (πολ) το δεδικασμένο από τελεσίδικη απόφαση, που επιδικάζει στον παθόντα χρηματική ικανοποίηση, λόγω ηθικής βλάβης, δεν εμποδίζει τη μεταγενέστερη, με νέα αγωγή, μεταξύ των ίδιων προσώπων, επιδίωξη περαιτέρω πρόσθετης χρηματικής ικανοποιήσεως πάλι λόγω ηθικής βλάβης. Τούτο, όμως, προϋποθέτει απρόβλεπτη, δυσμενή εξέλιξη της υγείας του.

Συνεπώς, όταν έχουμε μία τελεσίδικη δικαστική απόφαση επιδίκασης ηθικής ικανοποίησης, όμως μετά την πάροδο εύλογου χρόνου υπάρχει δυσμενή εξέλιξη στην υγεία, η οποία δεν μπορούσε να είχε προβλεφθεί, υπάρχει η δυνατότητα επιδίκασης και δεύτερης ηθικής ικανοποίησης.

Η απόφαση έχει ως εξής :

Αριθμός 51/2011

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

B1′ Πολιτικό Τμήμα
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: ………………………., Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, ……………………………………………………., Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 7 Δεκεμβρίου 2010, με την παρουσία και του γραμματέα ……………………, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Η. Π. του Μ., ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του ……………………….
Του αναιρεσιβλήτου: Σ. Ν. του Σ., ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του …………………………………

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 11-4-2006 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2107/2007 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 3976/2009 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 12-12-2009 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης………………………………. διάβασε την από 23-11-2010 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Aπό το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 322, 324 και 331 ΚΠολΔ και 914, 297 και 298 ΑΚ, προκύπτει ότι η τελεσίδικη απόφαση που εκδόθηκε επί αγωγής αποζημιώσεως λόγω θανάτωσης ή βλάβης του σώματος ή της υγείας προσώπου, αποτελεί δεδικασμένο για τη νέα δίκη αποζημίωσης με την ίδια ιστορική και νομική αιτία, ως προς τις συνθήκες υπό τις οποίες έλαβε χώρα η αδικοπραξία, την ευθύνη του υπαιτίου, την τυχόν συνυπαιτιότητα του παθόντος και τη ζημία που έπαθε ο ενάγων για το χρονικό διάστημα που αναφέρεται στην πρώτη αγωγή, όχι όμως και για το μεταγενέστερο χρόνο, κατά τον οποίο η αδικοπραξία είναι δυνατόν να εξακολουθήσει να έχει επιζήμιες συνέπειες, γιατί αυτές δεν είχαν προβληθεί, ούτε καταστεί αντικείμενο έρευνας κατά την πρώτη αγωγή. Επομένως, αν υπάρξει τελεσίδικη κρίση, ως προς την αδικοπρακτική ευθύνη του υπόχρεου για ορισμένο χρονικό διάστημα, το παραγόμενο από την απόφαση αυτή δεδικασμένο εκτείνεται και ευθέως (άρθρα 322 και 324 ΚΠολΔ) και εμμέσως (άρθρο 331 ΚΠολΔ), μόνο στο χρονικό διάστημα, για το οποίο ζητήθηκε αποζημίωση και δεν εκτείνεται και στη μελλοντική αξίωση, εφόσον αυτή δεν κατήχθη σε δίκη και δεν κρίθηκε. Εξ άλλου, κατά την διάταξη του άρθρου 932 ΑΚ, “σε περίπτωση αδικοπραξίας, ανεξάρτητα από την αποζημίωση για την περιουσιακή ζημία, το δικαστήριο μπορεί να επιδικάσει εύλογη κατά την κρίση του χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης. Αυτό ισχύει, ιδίως, για εκείνον που έπαθε προσβολή της υγείας, της τιμής ή της αγνείας του ή στερήθηκε την ελευθερία του. Από τον συνδυασμό της διατάξεως αυτής προς τις διατάξεις των αυτών, ως άνω, διατάξεων των άρθρων 321, 324 Κ.Πολ.Δ., συνάγεται, ότι το δεδικασμένο το οποίο προκύπτει από τελεσίδικη δικαστική απόφαση, που επιδικάζει στον παθόντα χρηματική ικανοποίηση, λόγω ηθικής βλάβης, δεν εμποδίζει την μεταγενέστερη, με νέα αγωγή, μεταξύ των ίδιων προσώπων, επιδίωξη περαιτέρω πρόσθετης χρηματικής ικανοποιήσεως πάλι λόγω ηθικής βλάβης. Τούτο, όμως, προϋποθέτει απρόβλεπτη, δυσμενή εξέλιξη της υγείας του (ήτοι μεταγενέστερες δυσμενείς συνέπειες και επιπλοκές), δηλαδή στηρίζεται σε περιστατικά μιας ήδη επελθούσας στο παρελθόν ζημιογόνου αιτίας, τα οποία δεν μπορούσαν να ληφθούν υπ’ όψη στην προηγούμενη δίκη, γιατί δεν ήσαν αντικειμενικώς διαγνωστά και η επέλευσή των δεν ήταν προβλεπτή, από την αρχή, κατά τα διδάγματα της ιατρικής επιστήμης. Επομένως, δεν καλύπτονται από το δεδικασμένο της τελεσίδικης αποφάσεως, η οποία εξεδόθη επί της πρώτης αγωγής του παθόντος, οι δυσμενείς συνέπειες, που αποτελούν επιδείνωση της υπάρχουσας καταστάσεως της υγείας αυτού και δεν μπορούσαν να προβλεφθούν από την αρχή ότι θα επέλθουν κατά την συνήθη πορεία των πραγμάτων, δηλαδή δεν μπορούσε κανείς να υπολογίσει κατά το πέρας της προφορικής συζητήσεως ενώπιον του Πρωτοδίκου δικαστηρίου. Η κρίση δε του δικαστηρίου της ουσίας περί του προβλεπτού ή μη της μέλλουσας επιδεινώσεως της καταστάσεως της υγείας του παθόντος, προκύπτουσα από τις αποδείξεις ή τα εκτιθέμενα στην αγωγή, ως εκτίμηση πραγματικών γεγονότων, δεν ελέγχεται αναιρετικώς. Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αρ.14 του ΚΠολΔ, “αναίρεση επιτρέπεται μόνο αν το δικαστήριο παρά το νόμο κήρυξε ή δεν κήρυξε ακυρότητα, έκπτωση από δικαίωμα ή απαράδεκτο” και τέλος, ο, από το πρώτο μέρος της διατάξεως του άρθρου 559 αριθ. 16 ΚΠολΔ, λόγος αναιρέσεως ιδρύεται, αν το δικαστήριο, το οποίο προέβη αυτεπαγγέλτως ή κατά πρόταση κάποιου από τους διαδίκους σε έρευνα για τη συνδρομή ή όχι των προϋποθέσεων του δεδικασμένου, κατά παράβαση του νόμου, δέχθηκε ότι υπάρχει ή ότι δεν υπάρχει δεδικασμένο. Στον έλεγχο του Αρείου Πάγου υπόκειται η κρίση του δικαστηρίου της ουσίας για τη συνδρομή ή μη των κατά το άρθρο 324 ΚΠολΔ προϋποθέσεων του δεδικασμένου, εφόσον η κρίση αυτή στηρίζεται σε διαδικαστικά έγγραφα, όπως είναι η αγωγή και οι δικαστικές αποφάσεις, η εκτίμηση του περιεχομένου των οποίων, κατά το άρθρο 561 παρ. 2 ίδιου Κώδικα, ελέγχεται από τον Άρειο Πάγο. Στην προκειμένη περίπτωση, από την επισκόπηση των παρακάτω δικογράφων, προκύπτουν τα εξής: Ο αναιρεσίβλητος είχε ασκήσει εναντίον του αναιρεσείοντος στο Μονοµελές Πρωτοδικείο Αθήνας την, από 16/10/2001, αγωγή του αιτούμενος την επιδίκαση αποζημίωσης και χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης, αναφορικά µε το εργατικό ατύχημα και τον εξ’ αυτού τραυματισμό, που υπέστη στις 19/05/2001 στην κατοικία του αναιρεσιβλήτου στις …, κατά τη διάρκεια εργασιών βαφής της από αυτόν, επί της οποίας εκδόθηκε η µε αριθ.1925/2002 οριστική απόφαση του παραπάνω Δικαστηρίου, µε την οποία επιδικάστηκε υπέρ αυτού χρηµατική ικανοποίηση, ύψους (14.673,5) ευρώ, λόγω της ηθικής βλάβης, που υπέστη, Με την απόφαση αυτή, η οποία κατέστη τελεσίδικη, διότι επικυρώθηκε µε τις 2925/2003 και 611/2006 αποφάσεις του Εφετείου Αθηνών, κρίθηκε ότι η πρόκληση του εν λόγω ατυχήµατος οφείλονταν σε αµέλεια του αναιρεσείοντος. Στη συνέχεια ο αναιρεσίβλητος, για το ίδιο ατύχημα, άσκησε την ένδικη αγωγή,από 11-4-2006, του, ισχυριζόμενος ότι στο πρόσωπό του αναιρεσείοντος συνέτρεχε ενδεχόμενος δόλος, αναφορικά µε την πρόκλησή του ατυχήματος και τον εξ αυτού τραυματισμό του, ζήτησε δε την επιδίκαση αποζημίωσης για θετική και αποθετική ζηµία, περαιτέρω δε χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης και αποζημίωσης κατ’ άρθ.931 του ΑΚ. Επικουρικά και για την περίπτωση της απόρριψης της βάσης της αγωγής, της ερειδομένης στον ενδεχόμενο δόλο, επικαλούμενος, σαφώς, την αμέλεια του αναιρεσείοντος και τις περαιτέρω, δυσμενείς συνέπειες της υγείας του, μη υπάρχουσες και μη προβλεφθείσες κατά την άσκηση της πρώτης αγωγής, ζήτησε να του επιδικαστεί χρηματική ικανοποίηση, λόγω ηθικής βλάβης, επί πλέον της επιδικασθείσας με την παραπάνω απόφαση. Επί της δεύτερης αγωγής του αναιρεσιβλήτου εκδόθηκε η µε αριθ.2107/2007 οριστική απόφαση του Μονοµελούς Πρωτοδικείου Αθήνας, µε την οποία απορρίφθηκε στο σύνολο της η αγωγή, διότι κρίθηκε ότι το ατύχημα οφείλεται σε αμέλεια του αναιρεσείοντος και ότι το κονδύλιο της χρηματικής ικανοποίησης του ενάγοντος ήταν απορριπτέο, “καθώς δεν συντρέχει λόγος ο οποίος να επιβάλλει νέα αποκατάσταση της ηθικής του βλάβης, καθόσον το Εφετείο Αθηνών έχει ήδη τελεσιδίκως επιδικάσει στον ενάγοντα ποσό 14.673,4 ευρώ ως χρηµατική ικανοποίηση της ηθικής βλάβης, που υπέστη ο ενάγων από το επίδικο εργατικό ατύχημα, δεδομένου ότι η σημερινή κατάσταση της υγείας του δεν έχει αλλάξει, σε κάθε δε περίπτωση οι δυσμενείς συνέπειες που ο ενάγων επικαλείται ότι επήλθαν στην υγεία του από το ανωτέρω ατύχημα μπορούσαν, βάσει των επικαλουμένων και προσκομιζομένων εγγράφων, να προβλεφθούν κατά το χρόνο εκδόσεως της παραπάνω απόφασης”. Με την ασκηθείσα έφεσή του και ειδικότερα με τον τέταρτο λόγο της, τον οποίο επικαλέστηκε επικουρικά και για την περίπτωση απόρριψης των λοιπών, αναφερομένων στον ενδεχόμενο λόγο του αναιρεσείοντος, ο αναιρεσίβλητος παραπονέθηκε, μεταξύ των άλλων, και για την κρίση του Εφετείου, “ότι οι δυσμενείς συνέπειες, που ο ενάγων επικαλείται ότι επήλθαν στην υγεία του από το ανωτέρω ατύχημα μπορούσαν να προβλεφθούν κατά τον χρόνο εκδόσεως της αποφάσεως” και την εξ αιτίας αυτής απόρριψη του αιτήματος του για συμπληρωματική χρηματική ικανοποίηση. Το Εφετείο, µε την αναιρεσιβαλλομένη απόφασή του, όπως προκύπτει από αυτήν, δέχθηκε ότι “ήδη, όμως, έχουν παγιωθεί οι βλάβες της υγείας του, από το ένδικο εργατικό ατύχημα και η ανικανότητα αυτού προς εργασία. Ο τελευταίος λαμβάνει κύρια σύνταξη από το Ι.Κ.Α., λόγω βαριάς αναπηρίας, σε ποσοστό 80%, εκ του ατυχήματος. Η δυσμενής αυτή εξέλιξη στην υγεία του εκκαλούντος δεν ήταν δυνατόν να προβλεφθεί από το Δικαστήριο που δίκασε την πρώτη αγωγή του εκκαλούντος- ενάγοντος. Εν όψει αυτών, το Δικαστήριο κρίνει ότι πρέπει να του επιδικαστεί περαιτέρω χρηματική ικανοποίηση η οποία, λαμβανομένων υπ’ όψιν των συνθηκών, υπό τις οποίες έλαβε χώρα το ένδικο ατύχημα, της αποκλειστικής υπαιτιότητας του εναγομένου, της σοβαρότητας του τραυματισμού, της επιδείνωσης της υγείας του και της κοινωνικής και οικονομικής κατάστασης των διαδίκων, ανέρχεται στο ποσό των 12.000 ευρώ, το οποίο κρίνεται εύλογο.”. Στη συνέχεια, δέχθηκε ως βάσιμο τον άνω λόγο, εξαφάνισε την απόφαση του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου και επιδίκασε περαιτέρω (συμπληρωτική) χρηµατική ικανοποίηση, λόγω ηθικής βλάβης, από το επίδικο εργατικό ατύχημα, την οποία καθόρισε στο χρηµατικό ποσό των ευρώ (12.000) δώδεκα χιλιάδων, που έκρινε ως εύλογο. Με τον πρώτο λόγο της αναίρεσης υποστηρίζεται ότι το Εφετείο, μη απορρίπτοντας τον τέταρτο λόγο της έφεσης του ήδη αναιρεσιβλήτου, ως απαράδεκτο, αφού με αυτόν επιδιώχθηκε η εξαφάνιση της απόφασης του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, ως προς τη βάση της που δεν έχει προσβληθεί με την έφεση και δεχόμενο ως βάσιμο, το περιεχόμενο σε αυτόν αίτημα, που για πρώτη φορά εισήχθη στο εφετείο, υπέπεσε στην πλημμέλεια από τον αριθ.14 περ. β’ του ΚΠολΔ, διότι παρά το νόμο δεν κήρυξε ακυρότητα. Ο λόγος αυτός της αναίρεσης είναι αβάσιμος, διότι, η αγωγή περιείχε την επικουρική βάση της αγωγής και το αίτημα για επιδίκαση, με βάση αυτήν, συμπληρωματικής χρηματικής ικανοποίησης, το οποίο είχε απορρίψει το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, ως προς τη απόρριψη δε αυτών ο αναιρεσείων διέλαβε στην έφεση του, παραδεκτά, ειδικό παράπονο με τον παραπάνω λόγο εφέσεως, για την περίπτωση της απόρριψης της αγωγής ως προς την πρώτη βάση της.
Συνεπώς η υπόθεση μεταβιβάστηκε στο εφετείο και κατά το αντίστοιχο μέρος της και δεν συντρέχει περίπτωση απαραδέκτου υποβολής αιτήματος και μεταβολής της βάσεως της αγωγής, ενώπιον του. Περαιτέρω, με δεύτερο λόγο της αίτησης αναίρεσης, υπό την επίκληση του άρθρου 559 αριθ. 16 ΚΠολΔ, προσάπτεται στο Εφετείο η αιτίαση, ότι κατά παράβαση του νόμου δέχθηκε ότι δεν υπάρχει δεδικασμένο από τις υπ’ αριθ. 2495/2003 και 611/2006 τελεσίδικες αποφάσεις του Εφετείου Αθηνών, με τις οποίες απορρίφθηκαν οι αντίθετες εφέσεις των και ήδη διαδίκων κατά της υπ’ αριθ.1925/2002 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, που εκδόθηκε επί της από 16-10-2001 αγωγής του αναιρεσιβλήτου κατά του αναιρεσείοντος και με την οποία, επιδικάστηκε, σ’ αυτόν, χρηματική ικανοποίηση, λόγω ηθικής βλάβης. Όμως, όπως προκύπτει από το περιεχόμενο την ρηθεισών αποφάσεων, η δίκη εκείνη επί της οποίας εκδόθηκαν αυτές, αποτελεί δεδικασμένο για τη νέα δίκη αποζημίωσης με την ίδια ιστορική και νομική αιτία, ως προς τις συνθήκες υπό τις οποίες έλαβε χώρα η αδικοπραξία, την, εξ αμελείας,ευθύνη του υπαιτίου και την ηθική βλάβη, που έπαθε ο αναιρεσίβλητος, για το χρονικό διάστημα που αναφέρεται στην πρώτη αγωγή, όχι όμως και για το μεταγενέστερο χρόνο, κατά το οποίο η αδικοπραξία ήταν δυνατόν να εξακολουθήσει να έχει επιζήμιες συνέπειες για την υγεία του, γιατί αυτές, δεν είχαν προβληθεί, ούτε καταστεί αντικείμενο έρευνας κατά την πρώτη αγωγή. Επομένως, ο λόγος αυτός είναι αβάσιμος. Μετά από αυτά πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου (176,183 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 12-12-2009 αίτηση του αναιρεσείοντος, για αναίρεση της με αριθμό 3976/2009 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου, τα οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 22 Δεκεμβρίου 2010. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 11 Ιανουαρίου 2011.

 

0

Η καταγραφή των προβλημάτων των Ελλήνων ομογενών της διασποράς-Κατοίκων εξωτερικού

Η ΚΑΤΑΓΡΑΦΗ ΤΩΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΟΜΟΓΕΝΩΝ ΤΗΣ ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ-ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ

από τον ΟΡΕΣΤΗ ΣΕΙΜΕΝΗ
• Φοροτεχνικός (e-mail: orse@otenet.gr)
• Συγγραφέας σέ θέματα Αποδήμου Ελληνισμού, Κτηματολογίου, μεταβιβάσεων, κεφαλαίου  κλπ
• Φοροτεχνικός Σύμβουλος  τής Πανελλήνιας Ενωσης  Ιδιοκτητών Ακινήτων τών Αποδήμων Ελλήνων
ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ: ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΑΜΠΕΛΙΩΤΗΣ – Φοροτεχνικός-Πρόεδρος τής UNION PROGRAMMING GROUP- Λογιστικές καί Εμπορικές Συνάλλαγές
BOHΘΕΙΑ: ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΞΕΝΑΚΗΣ –Φοροτεχνικός

                         ΠΗΓΗ www.taxheaven.gr

Σκοπός τού παρόντος δέν είναι νά αναλύσομε τούς ψυχρούς καί άδικους Νόμους, αλλά νά προσδιορίσομε προβλήματα που υπάρχουν, που δημιουργούν αδικίες,επιβαρύνσεις, ταλαιπωρίες στούς ξενητεμένους καί ταλαιπωρημένους Ελληνες που αντικρύζουν από τήν ξενητιά,  πολλές φορές τήν ,σκληρή, Πατρίδα τους μέ αγάπη αλλά καί μέ απορία γιά τήν παράξενη συμπεριφορά της……….Υπάρχουν Θεματα  για διευθέτηση-Πρέπει νά διορθωθούν άμεσα οι αδικίες  μέσω υπερβολικών  επιβαρύνσεων που επιβλήθηκαν τήν τελευταία  διετία σέ βάρος τών Ελλήνων τής διασποράς, παλαιών καί  πρόσφατων (ν.3943/2011 άρθρο 12)Ξαφνικά η Ελληνική Πολιτεία υπερφορολόγησε τούς Ελληνες που κατοικούν μόνιμα  στό Εξωτερικό. Κάποιοι θέλησαν νά τούς αιφνιδιάσουν. Ξαφνικά τούς θεώρησαν φοροφυγάδες καί τούς ζήτησαν  νά καταβάλλουν πολλά χρήματα , με την μορφή φόρων, για ασήμαντες αφορμές. Τούς ταλαιπώρησαν, τούς  απογοήτευσαν, τούς εξόργισαν, καί τελικά τούς κράτησαν μακριά από τήν Ελλάδα, τούς έδιωξαν. Καί όλα αυτά γιατί ; Επειδή όταν έφυγαν από τήν Ελλάδα, πρίν από 2, 5, 10, 15, 20, 30 χρόνια , ξέχασαν νά πάνε στήν ΔΟΥ τής περιοχής τους καί νά δηλώσουν ότι φεύγουν. Ξέχασαν νά δηλώσουν, οι περισσότεροι, ότι αφήνουν πίσω στήν Ελλάδα ένα σπιτάκι νοικιασμένο ή ανοίκιαστο γιά να έρχονται κάποια καλοκαίρια για διακοπές. Ολα τά χρόνια που λείπουν έστελναν εμβάσματα καί έκαναν επενδύσεις στήν Ελλάδα. Καί τά εμβάσματα αυτά τά εδήλωναν στήν φορολογική τους δήλωση στήν Ελλάδα (τό γνώριζαν αυτό οι κυβερνήσεις από τήν φορολογική δήλωση πού υπέβαλλαν κάθε χρόνο στήν Ελλάδα). Τά τελευταία δύο χρόνια λοιπόν τούς  ζήτησαν φόρους γιά τά εμβάσματα που είχαν στείλει στό παρελθόν στήν Ελλάδα μέ τήν δικαιολογία ότι είναι, λένε, κάτοικοι Ελλάδος (!!!). Κάι τούς ζήτησαν υπέρογκους φόρους γι αυτό. Είναι υποκριτικό γιατί η Ελληνική Πολιτεία γνώριζε ότι οι Ελληνες αυτοί ζούσαν παντού στόν κόσμο όπως π.χ. στην Αυστραλία, στον Καναδά, στήν Βραζιλία, στήν Κορέα, στήν Ινδία, στήν Αλάσκα κλπΞαφνικά , από τό 2010, τούς θυμήθηκε η Ελληνική Πολιτεία. Τούς έβαλε τεκμήρια γιά τό ακίνητό τους που είχαν στήν Ελλάδα. Τούς ζήτησε αναδρομικά φόρους γιά πολλά χρόνια πρός τά πίσω ΓΙΑ ΤΑ ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΚΕΡΔΙΖΑΝ ΣΤΗΝ ΞΕΝΗΤΙΑ άν καί δέν είχαν στήν Ελλάδα εισοδήματα ή είχαν εισοδήματα από ένα μικρό ενοίκιο από τό ακίνητο στο χωριό. Λειτούργησε ξαφνικά καί εξοντωτικά γι αυτούς η φορολογία τού Παγκοσμίου εισοδήματος. Παράδειγμα : Ελληνας κατοικεί τά τελευταία έξη χρόνια στό Λονδίνο καί τό μέσο ετήσιο εισόδημα του στήν Ελλάδα ανέρχεται σέ 5.000€ από ενοίκια ακινήτου (τά δήλωνε στήν Ελλάδα). Παράλληλα όμως έχει ετησίως καί στήν Αγγλία 70.000£ τίς οποίες εδήλωνε καί εφορολογείτο στήν Αγγλία. Τού ζήτησαν λοιπόν, χωρίς νά ντραπούν, νά πληρώσει φόρο στήν Ελλάδα καί γιά τίς 70.000 £ καί γιά τά έξη χρόνια (!!) δηλαδή γύρω στίς 40.000€.Ετσι οι Διμερείς Συμβάσεις που έχει υπογράψει η Ελλάδα μέ τά άλλα Κράτη, μετατράπηκαν από ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΑΠΟΦΥΓΗΣ ΔΙΠΛΗΣ ΦΟΡΟΛΟΓΙΑΣ  σέ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΕΠΙΒΟΛΗΣ ΔΙΠΛΗΣ ΦΟΡΟΛΟΓΙΑΣ αφού τό ίδιο εισόδημα που φορολογήθηκε στήν Αγγλία, τώρα επιχειρείται νά φορολογηθεί καί στήν Ελλάδα γιά τυπικούς καί όχι ουσιαστικούς  λόγους!!!Αλλά καί στην περίπτωση που η Ελλάδα δέν έχει υπογράψει μέ άλλα κράτη Διμερή Σύμβαση Αποφυγής Φορολογίας, τό Ελληνικό Κράτος από την 31/5/2012 καί μετά, δέν αναγνωρίζει καί δέν συμψηφίζει τόν φόρο που πληρώθηκε εκεί, γιά τό ίδιο εισόδημα .

Φαίνεται πλέον, τό Ελληνικό Κράτος, νά μην έχει ενδιαφέρον πλέον γιά τούς Ελληνες που κατοικούν σέ άλλα κρατη που δέν έχει υπογράψει Σύμβαση αποφυγής  διπλής φορολογίας μέ αυτά.Πρέπει νά επισημανθεί επίσης η  ενέργεια που έκανε η αρμόδια υπηρεσία τούΥ/Οικονομικών μέ τούς Ελληνες τής διασποράς που εφυγαν πρόσφατα από τήν Ελλάδα, όταν τούς ζητούσε νά πληρώσουν φόρο στήν Ελλάδα γιά ένα χρόνο, καί μετά νά τούς εντάξει στην κατηγορία τών ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ. Αυτό έγινε κυρίως εναντίων τών Ελλήνων που μετανάστευσαν στίς αρχές του 2012 καί τά 100.000$ ή τά 200.000$ ή τα 300.000$ που κέρδιζαν στό εξωτερικό φορολογήθηκαν πολύ λίγο στά άλλα κράτη καί τό Υ.Οκονομικών ήθελε νά τούς φορολογήσει τά εισοδήματα αυτά στήν Ελλάδα….. μέ συντελεστή φορολογίας μέχρι καί 45%!!!!!Αυτή η προσπάθεια έγινε ΧΩΡΙΣ ΤΗΝ ΥΠΑΡΞΗ  ΝΟΜΟΥ ψηφισμένου από τήν Βουλή τών Ελλήνων.Επίσης δέν πρέπει νά ξεχαστεί ότι τό Υπουργείο Οικονομικών  ΔΕΝ εχαρακτήριζε κάτοικο εξωτερικού  εκείνον που εργάστηκε όλο τό 2012 στό εξωτερικό  αλλά μόνο άν είχε μαζύ του καί τά ανήλικα παιδιά του, γιατί, όπως ελεγαν, τά παιδιά του ορίζουν «τά ζωτικά του συμφέροντα», καί όχι ο τόπος τής εργασίας του καί η ίδια η εργασία του.Επίσης πρέπει νά τονιστεί ότι δημιούργησαν δυσκολίες καί στούς ξένους υπήκοους που κατοικούν στό εξωτερικό καί έχουν κάποια ακίνητο στήν Ελλάδα καί δέν δήλωναν καποιο μικρό εισόδημα από αυτό στό εξωτερικό. Τό εδήλωναν όμως στήν Ελλάδα. Η ελληνική Υπηρεσία ήθελε δικαιολογητικά από τό άλλο κράτος ότι εδήλωναν τό Ελληνικό εισόδημα καί εκεί. Κάι έτσι εμμέσως θά αποκαλύπτετο στό άλλο κράτος η τυπική αυτή παράλειψη καί ο φορολογούμενος  θά έφθανε κάποια στιγμή σέ απόγνωση γιατί θά είχε προβλήματα καί μέ την ξένη Εφορία.Η έννοια τής φορολογικής κατοικίας καί τής φορολόγησης τού παγκοσμίου εισοδήματος στήν Ελλάδα θεσπίστηκε επίσημα μέ τόν Ν.3943/2011 ο οποίος τό πρόσθεσε στό άρθρο 2 του Ν. 2238/1994 περί φορολογίας εισοδήματος. Πώς λοιπόν ζήτησαν αναδρομικά τούς παραπάνω φόρους από όλους τούς κατοίκους εξωτερικού γιά εισοδήματα που αφορούσαν περιόδους πρίν από τήν ισχύ τής διάταξης αυτής ;Αλλά καί η νομοθεσία που αφορά τούς Ελληνες που ζούν στό εξωτερικό (αλλά καί τούς κατοίκους εξωτερικού μέ ξένη υπηκοότητα) που έχουν εισοδήματα ή περιουσίες στήν Ελλάδα, είναι μπερδεμένη καί γενικόλογη. Δέν αντιμετωπίζει τίς επί μέρους  ειδικές περιπτώσεις καί γι αυτό τόν πρόσθετο λόγο έχουν προκύψει πολλά προβλήματα τελευταία.Κάποιοι  Ελληνες που κατοικούν στήν Ελλάδα έχουν ακίνητα στό εξωτερικό   καί ανησυχούν  γιά τήν τύχη τους ή γιά μιά μελλοντική υπερφορολόγησή τους. Γιά τά ακίνητα αυτά καταβάλλουν κάθε χρόνο πολλούς φόρους καί δέν πρέπει τό Ελληνικό Υπουργείο νά τούς φορολογεί καί στήν Ελλάδα μέ τήν χρήση τής διπλής φορολογίας καί του γραφειοκρατικού καί άδικου συμψηφισμού τού φόρου…..Διπλές φορολογίες…….Κάποιοι άλλοι Ελληνες τής διασποράς έχουν ακίνητα στήν Ελλάδα καί ανησυχούν γιά τήν τύχη τους, αφού τούς βάζει  η Ελληνική Κυβέρνηση τεκμήρια εάν …τολμήσουν νά τά νοικιάσουν καί νά έχουν έσοδο έστω καί 1 (ένα) euro!!!!  Στήν Ελλάδα. Αλήθεια τί κριτήριο είναι αυτό; (έχω τήν τιμή νά είμαι φοροτεχνικός σύμβουλος στούς στήν ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΙΔΙΟΚΤΗΤΩΝ ΑΚΙΝΗΤΩΝ ΑΠΟΔΗΜΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ η οποία δραστηριοποιείται κάτω από τήν ομπρέλλα τής ΠΟΜΙΔΑ καί μέ τήν βοήθεια τού κου Στράτου Παραδιά, ο οποίος είναι Πρόεδρος τής  ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑΣ ΕΝΩΣΗΣ ΙΔΙΟΚΤΗΤΩΝ ΑΚΙΝΗΤΩΝ αλλά καί Πρόεδρος τής Πανευρωπαικής αντίστοιχης Ενωσης. (Περισσότερα στήν παρ.7 παρακάτω)Τέλος πρέπει νά θυμίσομε ότι καί Ελληνες που εργάζονται ως υπάλληλοι – εκπρόσωποι τής Ελλάδος  στήν Ευρωπαική Ενωση ή σέ τρίτες χώρες αντιμετωπίζουν μιά δύσκολη νομοθεσία . (Περισσότερα στήν παρ.8 παρακάτω)ΠΟΙΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΟΜΟΓΕΝΩΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΕΙ Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΟΣ ΝΟΜΟΣ:• Οι Ομογενείς που ζούν σέ κράτη μέ τά οποία η Ελλάδα έχει υπογράψει ΔΣΑΔΦ

• Οι Ομογενείς που ζούν σέ κράτη μέ τά οποία η Ελλάδα  ΔΕΝ έχει υπογράψει ΔΣΑΔΦ

• Οι Ομογενείς που ζούν σέ κράτη μέ τά οποία η Ελλάδα έχει υπογράψει ΔΣΑΔΦ καί δέν έχουν υποβάλλει φορολογική δήλωση στήν ΔΟΥ Κατοίκων Εξωτερικού αλλά στήν εφορία τής γειτονιάς τους

• Οι Ομογενείς που ζούν σέ κράτη μέ τά οποία η Ελλάδα  ΔΕΝ έχει υπογράψει ΔΣΑΔΦ καί δέν έχουν υποβάλλει φορολογική δήλωση στήν ΔΟΥ Κατοίκων Εξωτερικού αλλά στήν εφορία τής γειτονιάς τους

• Οι Ομογενείς που έφυγαν τό 2012 στό εξωτερικό για αναζήτηση καλύτερης τύχης λόγω τής Κρίσης καί τής ύφεσης στήν πατρίδα μαςΑΣ ΔΟΥΜΕ ΜΕΡΙΚΑ ΑΠΟ ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΟΥΝ ΟΙ ΟΜΟΓΕΝΕΙΣ EΛΛΗΝΕΣ:1) Τά δύο τελευταία χρόνια, δεν  συμψηφίζεται ο  φόρος  που έχει πληρωθεί  από τούς Ελληνες τής διασποράς σέ χώρες μέ τίς οποίες η Ελλάδα δέν έχει υπογράψει ΔΣΑΔΦ.Ετσι οι Ελληνες ομογενείς που κατοικούν σέ  τέτοιες  χώρες,• εάν δηλώσουν τό παγκόσμιο εισόδημά τους εκεί (π.χ. στην  Αυστραλία) θά επιβαρυνθούν  διπλά γιά τό εισόδημα που προκύπτει  στήν Ελλάδα, γιατί τό εισόδημα φορολογείται καί στήν Ελλάδα  .

• εάν δέν δηλώσουν τό παγκόσμιο εισόδημά τους  σέ κράτος  χωρίς  ΔΣΑΔΦ, θά φορολογηθούν  στήν Ελλάδα γιά τό παγκόσμιο εισόδημά τους.ΠΡΕΠΕΙ νά καταργηθεί η διάταξη  αυτή, που  δέν αφήνει νά συμψηφίζεται  στήν Ελλάδα ο φόρος που καταβλήθηκε σε  άλλο κρατος μέ τό οποίο η Ελλάδα δέν έχει υπογράψει ΔΣΑΔΦ. (καί νά τελειώσει τό βασανιστήριο , η  χωρίς λόγο αβεβαιότητα, τό άγχος καί η αγωνία που επέβαλλαν κάποιοι στούς Ελληνες τής διασποράς , ξαφνικά  χωρίς λόγο)2) Περιπτώσεις που  μέθοδος συμψηφισμού τού ΜΙΚΡΟΤΕΡΟΥ  φόρου που καταβλήθηκε στό εξωτερικό μέ τόν επιβαλλόμενο  ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ Ελληνικό φόρο εισοδήματος, είναι άδικη γιά τους Ομογενείς καί εμφανίζει τό Ελληνικό Δημόσιο ως ένα εκμεταλλευτή  (χωρίς λόγο καί χωρίς θετικό αποτέλεσμα) τών Ελλήνων Ομογενών.Σε πολλές χώρες, τό εισόδημα που απακτάται εκεί,  φορολογείται μέ μικρότερους  συντελεστές ή απαλλάσσεται τής φορολογίας  (Katar, Βουλγαρία , Κορέα κλπ .). Στήν περίπτωση αυτή η Ελλάδα εμφανίζεται μέ απαίτηση  καί ζητά νά φορολογήσει αυτό  τό εισόδημα που  που δέν φορολογήθηκε στό άλλο κράτος .Οι φορολογικές διατάξεις στήν Ελλάδα είναι γραμμένες μέ τέτοιο  δυσνόητο τρόπο («δύναται να φορολογήσει καί νά συμψηφίσει τόν φόρο που κατεβλήθη στό εξωτερικό»)  που ο  Ελληνας  φορολογούμενος τής διασποράς στήν αρχή δέν αντιλαμβάνεται  δυσχερή θέση στήν οποία περιέρχεται λόγω τής διπλής ερμηνείας ή παρερμηνείας τών ελληνικών διατάξεων.Εκ τών υστέρων όμως καταλαβαίνει τί τού έχει συμβεί, τί έχει πάθει , καί δυσανασχετεί.Εξωθούνται έτσι οι Ελληνες  (που αισθάνονται ότι αδικούνται παράφορα) νά μήν δηλώνουν  στήν Ελλάδα τά εισοδήματα που αποκτούν στό εξωτερικό καί έτσι  δέν στέλνουν στήν Ελλάδα εμβάσματα , που είναι τόσο απαραίτητα σήμερα στήν  ελληνική Οικονομία-Κοινωνία…….3) Πρέπει νά ξεκαθαρισθεί , νά γίνει σαφές, στίς Συμβάσεις Αποφυγής Διπλής Φορολόγίας ότι :

η μιά καί μόνη φορολόγηση στό ένα κράτος τού εισοδήματος που εισπράττει κάτοικος τού ενός κράτους από τό άλλο κράτος είναι η σωστή.Σήμερα τά κράτη προσπαθούν να φορολογήσουν καί τά δύο τό εισόδημα αυτό καί εμπλέκουν τόν φορολογούμενο σέ απίστευτες γραφειοκρατικές διαδικασίες καί ταλαιπωρίες. Τίς πιό πολλές φορές φορολογείται τελικά διπλά (όταν έχει κάνει  τό παραμικρό τυπικό λάθος). Στό σημείο αυτό οι Συμβάσεις Αποφυγής  τής Διπλής φορολογίας που έχει υπογράψει η Ελλάδα μέ τά άλλα κράτη εχουν  διφορούμενες διατάξεις οι οποίες δημιουργούν αυτές τίς  δυσκολίες καί πολλά πρόβλήματα στούς Ελληνες φορολογούμενους.Πρέπει  λοιπόν νά  ξεκαθαρίσει χωρίς πολλές ερμηνείες  που θα φορολογείται τό εισόδημα : ΜΟΝΟ  στό κράτος πηγής ή ΜΟΝΟ στό κράτος κατοικίας, στό ένα ή στό άλλο κράτος. Οχι καί  στά δυό συγχρόνως καί μετά νά ψάχνει ο φορολογούμενος νά συμψηφίζει  τόν φόρο μακριά σό άλλο κράτος τό διπλό φόρο.Διαφορετικά  μέ διπλές  φορολογίες  καί  μετά τούς συμψηφισμούς οι φορολογούμενοι  θά αντιμετωπίζουν περίπλοκα πράγματα καί δύσκολες καταστάσεις  καί κάθε αντίθετη άποψη  ή αντιμετώπιση  θεωρείται ότι γίνεται εκ τού πονηρού μέ στόχο τήν  διπλή φορολόγηση , ή τήν απώλεια τού δεύτερου φόρου (πράγμα όχι σπάνιο)  καί τήν εν τέλει  ταλαιπωρία τους.4) Οποιος Ελληνας Ομογενής στέλνει στήν Ελλάδα εμβάσματα κινδυνεύει  νά φορολογηθεί μέ φόρο  μέχρι 45%.

• Κάποιοι (εκατομμύρια ) Ελληνες κατοικούν στό εξωτερικό 10 ή 20 ή 30 καί περισσότερα χρόνια καί  δέν  υπέΒαλλαν, όπως επιβάλλετο, τήν  σχετική  Δ.Φ.Ε. στήν ΔΟΥ Κατοίκων Εξωτερικού  (γιά τά , συνήθως μικρά,  εισοδήματα που είχαν αποκτήσει στήν Ελλάδα), αλλά στήνΤοπική ΔΟΥ  που κατοικούσαν παλαιότερα πρίν νά φύγουν από τήν Ελλάδα.

• Τό Ελληνικό Δημόσιο τούς θεωρεί  (Φορολογικούς) κατοίκους Ελλάδος ενώ κατοικούν  δεκάδες έτη στό εξωτερικό.

• Αυτό  σημαίνει ότι ΑΠΟΦΕΥΓΟΥΝ νά στέλνουν εμβάσματα από τό εξωτερικό γιατί, ως θεωρούμενοι κάτοικοι Ελλάδος,  θά φορολογηθούν μέ τεκμήριο 45%ΣΗΜΕΙΩΣΗ 1η : Όσοι κατάλαβαν τό λάθος τους, επεχείρησαν νά υποβάλλουν τήν ΔΦΕ  τους στήν ΔΟΥ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ αλλά τό Υπουργείο Οικονομνικών δέν δέχτηκε συτή τήν μεταφορά . ΔΗΛΑΔΗ :  δέν επιθυμεί τό Υπουργείο νά φέρνουν  στήν  Ελλάδα τά χρήματά τους  οι Ελληνες του εξωτερικού  αφού τους Θεωρεί κατοίκους  Ελλάδος  !!!!!!ΣΗΜΕΙΩΣΗ 2η : Η ΔΟΥ στήν Ελλάδα, τούς φορολογεί γιά τό παγκόσμιο εισόδημά τους  γιά όλα τά περασμένα οικονομικά έτη καί τούς καταλογίζει φόρους  αρκετών χιλιάδων EURO μέ τήν δικαιολογία ότι «οι φόροι αυτοί δέν πληρώθηκαν στό άλλο κράτος  που κατοικούν πολλές δεκαετίες»Η  έννοια όμως του «παγκοσμίου εισοδήματος»  στήν Ελλάδα επίσημα προστέθηκε στό άρθρο  2 τού ν. 2238/1994  από τήν 31/3/2011 μέ τόν νόμο 3943/2011 άρθρο 12. Πώς λοιπόν φορολογούν αναδρομικά τό παγκόσμιο εισόδημα τών Ελλήνων τής διασποράς  ;5) Ισχύουν ή δέν ισχύουν οι 183 ημέρες γιά τήν θεμελίωση τής έννοιας «συνήθης διαμονή»;Οι υπηρεσίες τού Υπουργείου Οικονομικών καί χωρίς να υπάρχει σχετική διάταξη  δέν ενέγραφαν  ως κατοίκους εξωτερικού τού Ελληνες που τό 2012 (πάνω από 183 ημέρες) αναγκάστηκαν νά φύγουν στό εξωτερικό καί να να ζητήσουν  καλύτερη τύχη σε ξένες  χώρες. Τούς ταλαιπώρησαν επί ένα χρόνο καί τούς  ζητούσαν νά  τούς φορολογήσουν στήν Ελλάδα γιάί τά εισοδήματα που απέκτησαν τό 2012 στό εξωτερικό μέ τήν δικαιολογία ότι «δέν τούς τά φορολόγησαν εκεί». Καί τώρα που βγήκε η ΠΟΛ.1136/10.6.2013 η οποία δίνει  τήν δυνατότητα νά χαρακτηριστούν ως κάτοικοι εξωτερικού μάς  εδικαίωσε τούς ομογενείς που τούς είχαν αναγκάσει νά μήν φέρουν τά χρήματά τους στήν Ελλάδα. Γιατί ταλαιπώρησαν τούς  ομογενείς κάι τούς ανάγκασαν νά μήν φέρουν τά χρήματά τους στήν Ελλάδα τήν τελευταία διετία?Γι’ αυτό εμείς στήν Ελλάδα θά πρέπει νά μήν ξενάμε ποτέ ότι πρέπει νά είμαστει πρέσβεις καλής θελήσεως καί όχι  πρέσβεις διχόνοιας καί απογοήτευσης !!!!!Η αντίληψη ότι  «θά τους βάλλομε τεκμήρια καί φόρους για νά τους αναγκάσουμε νά φέρουν χρήματα από τό εξωτερικό ή ότι είναι φοροφυγάδες, πρέπει νά εκλείψει.6) Η Ακίνητη Περιουσία στήν Ελλάδα τών ιδιοκτητών ακινήτων τών Αποδήμων  Ελλήνων καί η Ενωση Ιδιοκτητών Ακινήτων Αποδήμου ΕλληνισμούΌπως έχει πεί καί ο Πρόεδρος τής ΠΟΜΙΔΑ δικηγόρος κος Στράτος Παραδιάς , «η μεταχείριση από το Κράτος της ιδιωτικής ακίνητης περιουσίας των Απόδημων Ελλήνων αποτελεί ένα ιδιαίτερα σημαντικό και ευαίσθητο θέμα, δεδομένου ότι μετά την ύπαρξη συγγενών, ο μόνος κρίκος ο οποίος μπορεί να κρατήσει το σύνδεσμο των επομένων γενεών αποδήμων με την Ελλάδα, είναι η ύπαρξη ακίνητης περιουσίας. Συνεπώς αποτελεί κυριολεκτικά εθνικό θέμα να διευκολύνεται η απόκτηση ή διατήρηση ακίνητης περιουσίας στη χώρα μας από τους Απόδημους Ελληνες της διασποράς, οι οποίοι υπήρξαν πολύτιμοι αιμοδότες σε συνάλλαγμα, της χώρας μας κατά τις προηγούμενες δεκαετίες.»Η Πανελλήνια Ένωση Ιδιοκτητών Ακινήτων Απόδημου Ελληνισμού, τής οποίας έχω τήν τιμή νά είμαι Φοροτεχνικός Σύμβουλος, είναι κεντρικό σωματείο της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ιδιοκτητών Ακινήτων (ΠΟΜΙΔΑ), επαναδραστηριοποιήθηκε  εσχάτως για την προάσπιση των συμφερόντων των Ελλήνων Ιδιοκτητών Ακινήτων της Διασποράς, τα οποία θίγονται καίρια από σωρεία νέων αψυχολόγητων φορολογικών και άλλων μέτρων εναντίον τους.Σκοπός τής Ενωσης αυτής  είναι η ενημέρωση και οργάνωση των απόδημων ιδιοκτητών ακινήτων σε όλες τις ηπείρους για τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις τους, σε σχέση με την ακίνητη περιουσία τους στη χώρα μας, και το να καταστεί η Ενωση η δυνατή φωνή τους στην Ελλάδα!Ολοι οι ιδιοκτήτες ακίνητης περιουσίας του απόδημου ελληνισμού πρέπει νά κινητοποιηθούν, νά εγγραφούν,   νά ενωθούν και να συνδράμουν στο δίκαιο και σκληρό αγώνα της Ένωσης και να μεταφέρουν τό μήνυμα παντού , καί στήν Ελληνική Κυβέρνηση ότι όχι μόνο δέν πρέπει  νά υπεφορολογεί τούς Ελληνες μονίμους κατοίκους εξωτερικού, αλλά νά τους δίνει κίνητρα γιά να φέρουν συνάλλαγμα στήν Ελλάδα γιά περισσότερες επενδύσεις σέ ακίνητα  κλπ στήν Ελλάδα.7) Η φορολόγηση καί άλλα προβλήματα τών εργαζομένων Ελλήνων  σέ διεθνείς Οργανισμούς καί σέ άλλα Κράτη ως Υπάλληλοι τής Ελλάδος.Οι Ελληνες που εργάζονται ως υπάλληλοι – εκπρόσωποι τής Ελλάδος  στήν Ευρωπαική Ενωση ή σέ τρίτες χώρες έχουν καί αυτοί προβλήματα.Δέν είναι σαφής ο καθορισμός τής φορολογικής κατοικίας τους, καί αυτό τούς δημιουργεί δυσκολίες στήν αντιμετώπιση τής υπερβολικής  φορολόγησης που προκύπτει κατά περίπτωση.Πρέπει νά ξεκαθαριστεί σέ ποιό κράτος καί πώς θά φορολογούνται τά παγκόσμια εισοδήματά τους μέ σταθερούς καί δίκαιους κανόνες καί ισοδύναμα μέ τούς υπάλληλους τών άλλων κρατών στήν Ευρωπαική Ενωση κλπ κράτη.Η Ευρωπαική Ενωση έχει θεσπίσει κανόνες μέ τούς οποίους προσπαθεί νά εντάξει τή φορολογία τών υπαλλήλων της. που προέρχονται από όλα τά Κράτη –Μέλη, κάτω από μιά ενιαία καί ίση φορολογική μεταχείρηση.Το άρθρο 13, δεύτερο εδάφιο, του πρωτοκόλλου περί των προνομίων και ασυλιών των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, το οποίο προσαρτήθηκε, αρχικώς, στη Συνθήκη περί ιδρύσεως ενιαίου Συμβουλίου και ενιαίας Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κατόπιν, καί δυνάμει της Συνθήκης του Άμστερνταμ, στη Συνθήκη ΕΚ, έχει την έννοια ότι αντιβαίνει προς αυτό εθνική ρύθμιση από Κράτος –μέλος, δυνάμει της οποίας συνυπολογίζονται οι καταβαλλόμενες από την Ένωση απολαβές των μονίμων και μη μονίμων υπαλλήλων της ή των πρώην μονίμων και μη μονίμων υπαλλήλων της, συμπεριλαμβανομένων των συντάξεων και των αποζημιώσεων λόγω οριστικής λήξεως των καθηκόντων, στο πλαίσιο του ανωτάτου ορίου φόρου όπως ο φόρος αλληλεγγύης επί της περιουσίας.Τά κράτη –μέλη όμως κατά καιρούς  δέν εφαρμόζουν πάντα τό άρθρο 13 τού Πρωτοκόλλου καί προσπάθησαν, κατά καιρούς, νά φορολολογήσουν τούς παραπάνω υπαλλήλους μέ διαφορετικές καί καί άνισες διατάξεις δημιουργώντας δυσαρέσκεια εκ τού λόγου τούτου στούς πολίτες τους αυτούς.Τό Ελληνικό Δημόσιο πρέπει νά χαίρει όταν οι πολίτες του κερδίζουν χρήματα στό εξωτερικό (όχι βέβαια από παράνομες δραστηριότητες) καί νά μήν  φορολογεί υπερβολικά τούς πολίτες του σέ αυτές τίς περιπτώσεις.Ειδικότερα πρέπει νά λυθεί η αβεβαιότητα γύρω από τά παρακάτω θέματα  :• Πρέπει νά ξεκαθαρισθεί εάν είναι υποχρεωμένοι να δηλώνουν τον κοινοτικό τους  μισθό στην φορολογική τους δήλωση στην Ελλάδα λαμβάνοντας υπόψη και την απόφαση του Ευρωπαϊκού δικαστηρίου τον Ιούλιο του 2012 (σχετικά προβλήματα όπως π.χ. το τεκμαρτό εισόδημα κλπ)

• Πρέπει ή όχι νά υποβάλλουν αποδείξεις  δαπανών; (μήπως αυτό είναι ασύμβατο;)

• Τό παγκόσμιο εισόδημά τους,  που καί πως θά φορολογείται δεδομένου ότι υπάρχουν δύο ειδών εισοδήματα : τά παραγόμενα στό εξωερικό μέ  εργοδότη τό Ελληνικό Δημόσιο, καί τά παραγόμενα στό εξωτερικό μέ εργοδότη τήν ίδια τήν Ευρωπαική Ενωση. Δέν μπορεί δηλαδή μέ εθνική ρύθμιση, νά  συνυπολογίζονται οι καταβαλλόμενες από την Ένωση απολαβές των μονίμων και μη μονίμων υπαλλήλων της ή των πρώην μονίμων και μη μονίμων υπαλλήλων της, συμπεριλαμβανομένων των συντάξεων και των αποζημιώσεων

• Δεν υπάρχουν συγκεκριμένες διατάξεις Δήλωσης κατοικίας/ακινήτων που έχουν στις Βρυξέλλες (ή/και αλλού) στις Ελληνικές φορολογικές αρχές οι     Ελληνες υπάλληλοι τής Ευρωπαικής Ενωσης.

• Πώς θά δηλώνονται οι αποταμιεύσεις, τών υπαλλήλων αυτών,  στις Βελγικές τράπεζες χωρίς προβλήματα

• Εμβάσματά τους προς τήν Ελλάδα και από τήν Ελλάδα χωρίς παραλογισμούς καί υπερμετρες απαιτήσεις από τήν Ελληνική Κυβέρνηση

• Πιθανές υποχρεώσεις, μέ ανταποδοτικότητα,  τών Ελλήνων υπαλλήλων τής Ευρωπαικής Ενωσης έναντι των Ελληνικών ασφαλιστικών (συνταξιοδοτικών) ταμείων.8) Ομογενείς : Γιατί τό Ελληνικό Δημόσιο δέν τούς περιμένει νά έλθουν καί νά είναι παρόντες όταν υποβάλλουν τήν φορολογική τους δήλωση;Συμβαίνει καί εδώ ένα παράξενο. Ενώ οι Ομογενείς, κατά κανόνα, έρχονται για διακοπές στήν Ελλάδα τόν Ιούλιο ή τόν Αυγουστο κάθε χρόνο,  ο Νόμος απαιτεί νά υποβάλλουν τήν Δήλωση φορολογίας εισοδήματός τους από τήν 1η Ιανουαρίου μέχρι τήν  30ή Ιουνίου κάθε έτους. Ειναι λογική η απαίτηση όλων  νά υποβάλλουν τήν φορολογική τους δήλωση όλοι οι κάτοικοι εξωτερικού μέχρι τό τέλος  Αυγούστου . γιά νά έχουν τήν ευκαιρία νά ελέγχουν καί νά φέρνουν τά δικαιολογητικά τους χωρίς πίεση, αλλά καί νά βλέπουν πόσο  φόρο θά πληρώσουν. Εξ άλλου τό φορολογικό έτος σέ άλλα κράτη δέν λήγει τόν Δεκέμβριο άλλά τόν Απρίλιο ή Μάιο κλπ

Αυτό θά βοηθήσει καί τούς Ελληνες Φοροτεχνικούς οι οποίοι ταλαιπωρούνται όταν κάνουν όλες τίς φορολογικές δηλώσεις τών φορολογουμένων μέσα στήν ίδια  περίοδο9) Τό Υπουργείο Οικονομικών όταν παίρνει αποφάσεις δέν πρέπει νά ξεχνά  ότι :α. Οι θεωρούμενοι Φορολογικοί Κάτοικοι Εξωτερικού, μπορούν νά στέλνουν εμβάσματα στήν Ελλάδα χωρίς νά είναι υποχρεωμένοι νά δικαιολογούν τήν  πηγή ή τήν προέλευσή  τών χρημάτων αυτών (δέν αναφέρομαι σέ φοροφυγάδες που ξεπλένουν  βρώμικο χρήμα).β. Αντιθέτως , οι θεωρούμενοι Φορολογικοί Κάτοικοι Ελλάδος, ΔΕΝ  μπορούν νά φέρνουν χρήματα από τό εξωτερικό στήν Ελλάδα, εάν δέν δικαιολογήσουν ότι τα απέκτησαν νομίμως .Στήν α΄ περίπτωση μπορούν οι φορολογικοί κάτοικοι εξωτερικού νά χρησιμοποιήσουν τό εισαχθέν έμβασμα για νά καλύψουν  τά τεκμήριά τους .Στήν  β΄ περίπτωση δέν μπορούν οι φορολογικοί κάτοικοι Ελλάδος νά χρησιμοποιήσουν τό εισαχθέν ποσό  για νά καλύψουν τά τεκμήριά τους .θά έχουν τεκμήριο.Γιά τούς παραπάνω λόγους όταν λαμβάνουν αποφάσεις, οι άνθρωποι τού Υπουργείου Οικονομικών αλλά καί πολιτικοί παράγοντές του,  θά πρέπει νά λαμβάνουν υπ όψη ότι όταν προσπαθούν νά χαρακτηρίσουν ωςφορολογικούς  κατοίκους Ελλάδος εκείνους τούς Ελληνες που κατοικούν επί χρόνια καί χρόνια στό εξωτερικό, ΔΕΝ καταφέρνουν τίποτα άλλο παρά νά τούς αναγκάζουν νά μήν φέρνουν τά χρήματά τους στήν Ελλάδα ( αφού κάποιοι φωστήρες τούς θεωρούν φορολογικούς κατοίκους Ελλάδος ενώ κατοικούν μονίμως επί δεκαετίες στό εξωτερικό!!!) από φόβο μήν φορολογηθούν υπέρμετρα καί άδικα καί μπλέξουν μέ αυτές τίς υπερβολές καί τίς γραφειοκρατίες.Θά πρέπει λοιπόν η Ελληνική Πολιτεία  νά διαχωρήσει,  να ερευνήσει  καί να ελέγξει αμέσως τά παρακάτω πραγματικά προβλήματα κατά περίπτωση καί κατηγορία καί νά διορθώσει-προσαρμόσει  αμέσως τήν σχετική Νομοθεσία. Πρίν είναι αργά γιά όλους μας.

μεταβαση στη σελιδα του αρθρου στο taxheaven
0

ΠΟΛ.1151/26.6.2013 χορήγηση απαλλαγής α΄ κατοικίας

ληψη εγκυκλιου επιστροφη στο αρθρο

ΠΟΛ.1151/26.6.2013
Παροχή οδηγιών για τη χορήγηση απαλλαγής α΄ κατοικίας με βάση την απογραφή του πληθυσμού του 2011

 

Αθήνα, 26-6-2013ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ
ΓΕΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΕΣΟΔΩΝ
ΓΕΝΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΦΟΡΟΛΟΓΙΑΣ
Δ/ΝΣΗ ΦΟΡΟΛΟΓΙΑΣ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ
ΤΜΗΜΑΤΑ Α΄ & Β΄Ταχ. Δ/νση : Καρ. Σερβίας 8
Ταχ. Κώδικας : 101 84 ΑΘΗΝΑ
Τηλέφωνο : 210 3375831, -876
FAX : 210 3375834
e-mail : d13.fma@yo.syzefxis.gov.grΠΟΛ 1151ΘΕΜΑ: Παροχή οδηγιών για τη χορήγηση απαλλαγής α΄ κατοικίας με βάση την απογραφή του πληθυσμού του 2011.Σχετικά με το ανωτέρω θέμα, σας παρέχουμε τις ακόλουθες οδηγίες:

1. Σύμφωνα με τις διατάξεις της φορολογίας κληρονομιών, γονικών παροχών (άρθρο 26 ενότ. Α και άρθρο 43 ενότ. Α του Κώδικα Διατάξεων Φορολογίας Κληρονομιών, Δωρεών, Γονικών Παροχών που κυρώθηκε με το ν. 2961/2001) και μεταβίβασης ακινήτων (άρθρο 1 παρ. 1 ν.1078/1980), για τη χορήγηση απαλλαγής από το φόρο λόγω απόκτησης α΄ κατοικίας αιτία κληρονομιάς, γονικής παροχής ή αγοράς, απαιτείται, μεταξύ άλλων, ο δικαιούχος να μην έχει στην κυριότητά του ακίνητο που πληροί τις στεγαστικές του ανάγκες σε δημοτικό ή κοινοτικό διαμέρισμα με πληθυσμό άνω των 3.000 κατοίκων. Το πληθυσμιακό κριτήριο λαμβάνεται σύμφωνα με την τελευταία ισχύουσα απογραφή κατά το χρόνο φορολογίας.

2. Με το ν. 2539/1997 σχετικά με το Πρόγραμμα «Καποδίστριας» (ΦΕΚ 244 τ. Α΄/4-12-1997) συγκροτήθηκαν ανά νομό οι νέοι οργανισμοί τοπικής αυτοδιοίκησης που προήλθαν μετά από κατάργηση λόγω συνένωσης δήμων ή κοινοτήτων.

Με τις με αριθ. 1131002/748/Β0013/ΠΟΛ.1325/16.12.1997 και 1021578/166/Α0013/ΠΟΛ.1039/4.3.2003 εγκυκλίους ΥπΟικ. διευκρινίστηκε ότι για τον έλεγχο της συνδρομής των προϋποθέσεων της απαλλαγής α΄ κατοικίας θα λαμβάνεται υπόψη ο πληθυσμός που είχε ο δήμος ή η κοινότητα πριν από την κατάργηση και τη συνένωσή τους, σύμφωνα με την εκάστοτε ισχύουσα απογραφή, και όχι ο πληθυσμός που προκύπτει μετά τη συνένωση. Με βάση δε την προϊσχύουσα απογραφή της 18ης Μαρτίου 2001, όπως αποτυπωνόταν στον Πίνακα του Πραγματικού Πληθυσμού κατά νομό, δήμο ή κοινότητα, δημοτικό ή κοινοτικό διαμέρισμα (ΦΕΚ 715 τ. Β΄/12-6-2002), λαμβανόταν υπόψη ο πληθυσμός του δημοτικού ή κοινοτικού διαμερίσματος, το οποίο αντιστοιχούσε στον προϊσχύοντα δήμο ή κοινότητα.

3. Με το ν. 3852/2010 (ΦΕΚ 87 τ. Α΄/7-6-2010) «Νέα Αρχιτεκτονική της Αυτοδιοίκησης και της Αποκεντρωμένης Διοίκησης – Πρόγραμμα Καλλικράτης» επήλθαν περαιτέρω μεταβολές στη διοικητική διαίρεση της χώρας, ενώ στο ΦΕΚ 630 τ. Β΄/20-3- 2013 δημοσιεύτηκαν τα αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού – Κατοικιών 2011 που αφορούν στον De Facto Πληθυσμό («Πραγματικό Πληθυσμό») της Χώρας και αποτυπώνονται κατά περιφέρεια, περιφερειακή ενότητα, δήμο, δημοτική ενότητα και δημοτική ή τοπική κοινότητα.

Οι δημοτικές ή τοπικές κοινότητες αντιστοιχούν στα προϊσχύοντα δημοτικά ή κοινοτικά διαμερίσματα (της προηγούμενης απογραφής).

Συνεπώς, για τον έλεγχο της συνδρομής των προϋποθέσεων της απαλλαγής, με χρόνο φορολογίας την 20-3-2013 και μετά, λαμβάνεται υπόψη ο πληθυσμός της δημοτικής ή τοπικής κοινότητας (και όχι ο πληθυσμός του ενιαίου δήμου) με βάση την ανωτέρω απογραφή. Ο πληθυσμός του δήμου θα λαμβάνεται υπόψη μόνο στις περιπτώσεις των δήμων, οι οποίοι, με βάση τον πίνακα του πληθυσμού, στερούνται περαιτέρω διοικητικής υποδιαίρεσης (σε δημοτικές ενότητες και δημοτικές ή τοπικές κοινότητες).

Το σχετικό ΦΕΚ με τον ανωτέρω πίνακα του πληθυσμού διατίθεται δωρεάν σε ηλεκτρονική μορφή από την ιστοσελίδα του Εθνικού Τυπογραφείου (www.et.gr).

Ακριβές Αντίγραφο
Ο Προϊστάμενος της Γραμματείας

Ο ΓΕΝΙΚΟΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΕΣΟΔΩΝ
Θ. ΘΕΟΧΑΡΗΣ

ληψη εγκυκλιου επιστροφη στο αρθρο

0

Απαλλαγή από το φόρο πρώτης κατοικίας!

Σε εγκύκλιο του Γενικού Γραμματέα  Δημοσίων Εσόδων Χάρη Θεοχάρη διευκρινίζονται οι προϋποθέσεις για τη χορήγηση απαλλαγής από το φόρο λόγω απόκτησης α΄ κατοικίας αιτία κληρονομιάς, γονικής παροχής ή αγοράς.

Απαιτείται, μεταξύ άλλων, ο δικαιούχος να μην έχει στην κυριότητά του ακίνητο που πληροί τις στεγαστικές του ανάγκες σε δημοτικό ή κοινοτικό διαμέρισμα με πληθυσμό άνω των 3.000 κατοίκων, ενώ επισημαίνεται  μεταξύ άλλων,  ότι το πληθυσμιακό κριτήριο λαμβάνεται σύμφωνα με την τελευταία ισχύουσα απογραφή κατά το χρόνο φορολογίας.

Ειδικότερα, στην υπ’ αριθμ. ΠΟΛ. 1151/26.6.2013 εγκύκλιο του γενικού γραμματέα Δημοσίων Εσόδων με θέμα «παροχή οδηγιών για τη χορήγηση απαλλαγής α΄ κατοικίας με βάση την απογραφή του πληθυσμού του 2011» αναφέρονται τα εξής:

1. Σύμφωνα με τις διατάξεις της φορολογίας κληρονομιών, γονικών παροχών (άρθρο 26 ενότ. Α και άρθρο 43 ενότ. Α του Κώδικα Διατάξεων Φορολογίας Κληρονομιών, Δωρεών, Γονικών Παροχών που κυρώθηκε με το ν. 2961/2001) και μεταβίβασης ακινήτων (άρθρο 1 παρ. 1 ν. 1078/1980), για τη χορήγηση απαλλαγής από το φόρο λόγω απόκτησης α΄ κατοικίας αιτία κληρονομιάς, γονικής παροχής ή αγοράς, απαιτείται, μεταξύ άλλων, ο δικαιούχος να μην έχει στην κυριότητά του ακίνητο που πληροί τις στεγαστικές του ανάγκες σε δημοτικό ή κοινοτικό διαμέρισμα με πληθυσμό άνω των 3.000 κατοίκων. Το πληθυσμιακό κριτήριο λαμβάνεται σύμφωνα με την τελευταία ισχύουσα απογραφή κατά το χρόνο φορολογίας.

2. Με το ν. 2539/1997 σχετικά με το Πρόγραμμα «Καποδίστριας» (ΦΕΚ 244 τ. Α΄/4-12-1997) συγκροτήθηκαν ανά νομό οι νέοι οργανισμοί τοπικής αυτοδιοίκησης που προήλθαν μετά από κατάργηση λόγω συνένωσης δήμων ή κοινοτήτων.

Με τις με αριθ. 1131002/748/Β0013/ΠΟΛ.1325/16.12.1997 και 1021578/166/Α0013/ΠΟΛ.1039/4.3.2003 εγκυκλίους ΥπΟικ. διευκρινίστηκε ότι για τον έλεγχο της συνδρομής των προϋποθέσεων της απαλλαγής α΄ κατοικίας θα λαμβάνεται υπόψη ο πληθυσμός που είχε ο δήμος ή η κοινότητα πριν από την κατάργηση και τη συνένωσή τους, σύμφωνα με την εκάστοτε ισχύουσα απογραφή, και όχι ο πληθυσμός που προκύπτει μετά τη συνένωση.

Με βάση δε την προϊσχύουσα απογραφή της 18ης Μαρτίου 2001, όπως αποτυπωνόταν στον Πίνακα του Πραγματικού Πληθυσμού κατά νομό, δήμο ή κοινότητα, δημοτικό ή κοινοτικό διαμέρισμα (ΦΕΚ 715 τ. Β΄/12-6-2002), λαμβανόταν υπόψη ο πληθυσμός του δημοτικού ή κοινοτικού διαμερίσματος, το οποίο αντιστοιχούσε στον προϊσχύοντα δήμο ή κοινότητα.

3. Με το ν. 3852/2010 (ΦΕΚ 87 τ. Α΄/7-6-2010) «Νέα Αρχιτεκτονική της Αυτοδιοίκησης και της Αποκεντρωμένης Διοίκησης – Πρόγραμμα Καλλικράτης» επήλθαν περαιτέρω μεταβολές στη διοικητική διαίρεση της χώρας, ενώ στο ΦΕΚ 630 τ. Β΄/20-3- 2013 δημοσιεύτηκαν τα αποτελέσματα της Απογραφής Πληθυσμού – Κατοικιών 2011 που αφορούν στον De Facto Πληθυσμό («Πραγματικό Πληθυσμό») της Χώρας και αποτυπώνονται κατά περιφέρεια, περιφερειακή ενότητα, δήμο, δημοτική ενότητα και δημοτική ή τοπική κοινότητα.

Οι δημοτικές ή τοπικές κοινότητες αντιστοιχούν στα προϊσχύοντα δημοτικά ή κοινοτικά διαμερίσματα (της προηγούμενης απογραφής).

Συνεπώς, για τον έλεγχο της συνδρομής των προϋποθέσεων της απαλλαγής, με χρόνο φορολογίας την 20-3-2013 και μετά, λαμβάνεται υπόψη ο πληθυσμός της δημοτικής ή τοπικής κοινότητας (και όχι ο πληθυσμός του ενιαίου δήμου) με βάση την ανωτέρω απογραφή.

Ο πληθυσμός του δήμου θα λαμβάνεται υπόψη μόνο στις περιπτώσεις των δήμων, οι οποίοι, με βάση τον πίνακα του πληθυσμού, στερούνται περαιτέρω διοικητικής υποδιαίρεσης (σε δημοτικές ενότητες και δημοτικές ή τοπικές κοινότητες).

Δείτε την Εγκύκλιο
0

Ρύθμιση ληξιπρόθεσμων χρεών «τελευταίας ευκαιρίας»

Εκδόθηκε από το Υπουργείο Οικονομικών η εγκύκλιος (ΠΟΛ 1140/14.6.2013) για τη ρύθμιση ληξιπρόθεσμων χρεών «τελευταίας ευκαιρίας» της υποπαραγράφου Α1 της παραγράφου Α του πρώτου άρθρου του ν.4152/2013 (ΦΕΚ 107  Α /09.05.2013).

Σύμφωνα με το Υπουργείο σκοπός των νέων διατάξεων είναι η επιτάχυνση των διαδικασιών είσπραξης ληξιπρόθεσμων οφειλών από τη φορολογική διοίκηση αλλά και η παροχή κινήτρων για την άμεση και συστηματική εξόφληση των ληξιπρόθεσμων οφειλών.

Η υπαγωγή της οφειλής στη ρύθμιση δεν επιδρά στην υπερημερία του οφειλέτη και στην επιβάρυνση της οφειλής με προσαυξήσεις εκπρόθεσμης καταβολής ούτε στην καταβολή ολόκληρης της οφειλής όταν αυτή προβλέπεται από τις ισχύουσες διατάξεις για τη διενέργεια ορισμένων πράξεων.

Η ρύθμιση αυτή κρίθηκε απαραίτητη λόγω της οικονομικής κρίσης και της αδυναμίας πολλών οφειλετών (φυσικών και μη φυσικών προσώπων) να ανταποκριθούν άμεσα στην εξόφληση των ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεών τους προς το Δημόσιο δίνοντας μία «τελευταία ευκαιρία» εξόφλησης των βεβαιωμένων και ληξιπροθέσμων έως την 31.12.2012 οφειλών σε πολλές μηνιαίες δόσεις.

Οι όροι και οι προϋποθέσεις της ρύθμισης επιτρέπουν στους συνεπείς οφειλέτες να εξοφλήσουν τις υποχρεώσεις τους, λαμβάνοντας υπόψη την οικονομική δυνατότητά τους αλλά και τη δυνατότητα τήρησης του προγράμματος των δόσεων και ταυτόχρονα  τους αποτρέπουν να δημιουργήσουν στο μέλλον νέα ληξιπρόθεσμα χρέη ή να μην υποβάλλουν  φορολογικές δηλώσεις που από τον νόμο έχουν υποχρέωση. Το ελάχιστο ποσό δόσης (15 ευρώ) αλλά και το ισόποσο αυτής συμβάλλουν στον προγραμματισμό των ταμειακών εκροών του οφειλέτη.

Επιπλέον, στα πλαίσια αντιμετώπισης των πολιτών και των επιχειρήσεων ανάλογα με τη φοροδοτική τους ικανότητα, οι μικροοφειλέτες έχουν τη δυνατότητα να επιλέξουν μόνοι τους το ποσό της μηνιαίας δόσης που δύνανται να καταβάλουν, ενώ για τις μεγαλύτερες οφειλές, απαιτείται, ανάλογα με το ύψος αυτών, προσκόμιση επιχειρηματικού σχεδίου που να αποδεικνύει την οικονομική αδυναμία και τη βιωσιμότητα της ρύθμισης.  Επιπρόσθετα, για ακόμη μεγαλύτερες οφειλές απαιτείται και παροχή εγγυήσεων ή  εμπραγμάτων ασφαλειών για τη διασφάλιση αυτών, ως προϋπόθεση για την χορήγηση ρύθμισης.

Επίσης η ρύθμιση είναι αρκετά ευέλικτη ώστε ο οφειλέτης που αδυνατεί να ανταποκριθεί στο ύψος της μηνιαίας δόσης του νέου προγράμματος που επέλεξε, να μπορεί να επιλέξει την υπαγωγή του σε ρύθμιση με λιγότερες ή περισσότερες δόσεις με ανάλογη προσαρμογή των υπολειπόμενων προσαυξήσεων εκπρόθεσμης καταβολής.

Μια άλλη ευελιξία της ρύθμισης είναι η δυνατότητα του οφειλέτη που για οποιοδήποτε λόγο δεν υπήχθη στη ρύθμιση μέχρι την 30.07.2013 να υπαχθεί μεταγενέστερα με τους όρους και προϋποθέσεις που θέτουν οι σχετικές διατάξεις και η κατ’ εξουσιοδότηση εκδοθείσα απόφαση ΠΟΛ 1111 / 2013.

Τέλος, υπό προϋποθέσεις ο οφειλέτης δύναται να επιλέξει πρόγραμμα μηνιαίων δόσεων με ανώτατο όριο τις εκατό (100) δόσεις και με καταληκτική ημερομηνία υπαγωγής την 31.12.2013.

Αναλυτικότερα η εγκύκλιος έχει ως εξής:

ΕΝΟΤΗΤΑ  Α

ΠΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΤΗΣ ΡΥΘΜΙΣΗΣ

 Ι. Οφειλές που υπάγονται στη ρύθμιση

1. Στη ρύθμιση, υπάγεται υποχρεωτικά το σύνολο των βεβαιωμένων και ληξιπρόθεσμων έως και την 31.12.2012 οφειλών που δεν έχουν τακτοποιηθεί κατά νόμιμο τρόπο (αναστολή πληρωμής ή διευκόλυνση ή άλλη νομοθετική ρύθμιση τμηματικής καταβολής ληξιπρόθεσμων οφειλών).

2. Στη ρύθμιση, με τους ίδιους όρους δύνανται να υπαχθούν, εφόσον αιτηθεί ο οφειλέτης και :

α) βεβαιωμένες και ληξιπρόθεσμες έως και την 31.12.2012 οφειλές  που  τελούν σε διοικητική ή δικαστική αναστολή,

β) βεβαιωμένες έως και την 31.12.2012 οφειλές με ημερομηνία καταβολής από 01.01.2013,

γ) βεβαιωμένες και ληξιπρόθεσμες έως και την 31.12.2012 οφειλές που έχουν υπαχθεί σε ρύθμιση ή διευκόλυνση τμηματικής καταβολής ληξιπροθέσμων οφειλών, των οποίων οι όροι τηρούνται, εφόσον υφίστανται και άλλες ληξιπρόθεσμες έως και την ανωτέρω ημερομηνία μη ρυθμισμένες οφειλές οι οποίες υπάγονται υποχρεωτικά. Στην περίπτωση υπαγωγής στην νέα ρύθμιση επέρχεται απώλεια των ανωτέρω διευκολύνσεων ή ρυθμίσεων τμηματικής καταβολής ληξιπρόθεσμων χρεών,

δ) βεβαιωμένες και ληξιπρόθεσμες έως και την 31.12.2012 οφειλές που έχουν υπαχθεί σε ρύθμιση ή διευκόλυνση τμηματικής καταβολής ληξιπροθέσμων οφειλών, των οποίων οι όροι τηρούνται, εφόσον επιλεγεί πρόγραμμα ρύθμισης με αριθμό δόσεων μικρότερο ή ίσο με το μεγαλύτερο αριθμό των εναπομενουσών δόσεων των υπαγόμενων  ρυθμίσεων (π.χ. εάν τηρούνται δύο ρυθμίσεις και στην πρώτη υπολείπονται 10 δόσεις και στην δεύτερη 15 δόσεις η υπαγωγή τους στη νέα ρύθμιση θα γίνει για 15 δόσεις ή λιγότερες κατ΄επιλογή του οφειλέτη), με την προϋπόθεση ότι ο ανώτατος αριθμός δόσεων δεν υπερβαίνει τις σαράντα οκτώ (48) και η αποπληρωμή δεν εκτείνεται πέραν της 30ης Ιουνίου 2017. Στην περίπτωση  υπαγωγής στη νέα ρύθμιση επέρχεται, με την καταβολή της πρώτης δόσης, απώλεια των ανωτέρω διευκολύνσεων ή ρυθμίσεων τμηματικής καταβολής ληξιπροθέσμων χρεών.

ε) βεβαιωμένες και ληξιπρόθεσμες έως και την 31.12.2012 οφειλές πτωχών οφειλετών.

ΙΙ. Δικαιούχοι υποβολής αίτησης υπαγωγής στη ρύθμιση

Η ρύθμιση χορηγείται άπαξ ανά οφειλέτη και για τις οφειλές για τις οποίες έχει ευθύνη καταβολής. Στη ρύθμιση δύνανται να υποβάλλουν αίτηση υπαγωγής με τους ίδιους όρους:

α) ο πρωτοφειλέτης (φυσικό πρόσωπο ή ο νόμιμος εκπρόσωπος στην περίπτωση του νομικού προσώπου).

β) τα πρόσωπα που ευθύνονται μαζί με τον πρωτοφειλέτη κατά το μέρος  ευθύνης τους.

γ) οι κληρονόμοι αποβιωσάντων οφειλετών, δεδομένου ότι δεν πρόκειται περί συνυπευθυνότητας με τον οφειλέτη αλλά επιμεριστικής ευθύνης καταβολής σύμφωνα με το ποσοστό της κληρονομικής τους μερίδας.

δ) οι οφειλέτες σύζυγοι για φόρο εισοδήματος φυσικών προσώπων που προέκυψε από την κοινή δήλωση φορολογίας εισοδήματος, δεδομένου ότι η ευθύνη καταβολής ανήκει στον κάθε σύζυγο χωριστά για το φόρο που αναλογεί στα εισοδήματά του.

ΙΙΙ.  Εξαίρεση από την υπαγωγή στη ρύθμιση

Στη ρύθμιση δεν δύναται να υπαχθούν :

α) οφειλέτες των οποίων οι οφειλές έχουν υπαχθεί σε νομοθετική ρύθμιση ληξιπροθέσμων χρεών ή διευκόλυνση τμηματικής καταβολής η οποία απωλέσθη με υπαιτιότητα του φορολογούμενου μετά την 26η Απριλίου 2013.

β)  οφειλέτες που έχουν καταδικαστεί για τα αδικήματα των άρθρων 17,18 και 19 του ν. 2523/97 ή έχει ασκηθεί κατ’ αυτών ποινική δίωξη  για φοροδιαφυγή για τα ως άνω αδικήματα. Αυτό θα δηλώνεται υπεύθυνα από τον οφειλέτη φυσικό πρόσωπο ή τον νόμιμο εκπρόσωπο του νομικού προσώπου και θα ελέγχεται από την αρμόδια Δ.Ο.Υ. / Τελωνείο / Υπηρεσία σύμφωνα με τα στοιχεία που διαθέτει ή δειγματοληπτικά κατά την κρίση της.

 IV. Ειδικότερα  θέματα:

1. Στην περίπτωση οφειλών που έχουν βεβαιωθεί στα Τελωνεία

α) Ρυθμίζονται:

i. οφειλές που αφορούν συμπληρωματικές χρεώσεις εκ των υστέρων επί τελωνειακών παραστατικών.

ii. οφειλές που αφορούν πρόστιμα, πολ/λα τέλη και ποινές για παραβάσεις της τελωνειακής νομοθεσίας

iii. το 30% του ποσού της καταλογιστικής πράξης, το οποίο είναι απαιτητό με την κατάθεση προσφυγής κατά αυτής, σύμφωνα με το άρθρο 150 του Τελωνειακού Κώδικα.

β) Δεν Ρυθμίζονται:

i. οφειλές, η προηγούμενη καταβολή των οποίων είναι προϋπόθεση για την έκδοση άδειας παράδοσης του εμπορεύματος.

ii.το 50% οφειλής, το οποίο είναι απαιτητό κατά την άσκηση προσφυγής, σύμφωνα με το άρθρο 31 του Τελωνειακού Κώδικα.

 Επισήμανση:

Διευκρινίζεται ότι, στις περιπτώσεις των καταλογιστικών πράξεων με υπόχρεα πρόσωπα πέραν του ενός, οι οφειλές μπορούν να ρυθμιστούν από τους υπόχρεους –ο καθένας να ρυθμίσει, εφόσον το επιθυμεί, το σύνολο των οφειλών που αφορούν την προσωπική του υποχρέωση – υπό την αίρεση ότι η αλληλέγγυα υποχρέωση του δεν παύει μέχρι την αποπληρωμή της οφειλής από τους λοιπούς οφειλέτες ή αυτούς τους ίδιους.

2. Οφειλές βεβαιωμένες υπέρ νομικών προσώπων και τρίτων υπάγονται σε πρόγραμμα ρύθμισης σύμφωνα με τα οριζόμενα στην παρούσα εγκύκλιο.

 ΕΝΟΤΗΤΑ Β

ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΥΠΑΓΩΓΗΣ

Ι. Υποβολή αίτησης – Καταβολή δόσεων

1. Η αίτηση για υπαγωγή στη ρύθμιση υποβάλλεται ηλεκτρονικά, μέσω διαδικτυακής εφαρμογής.

Μεταβατικά και για όσο διάστημα υφίσταται τεχνική αδυναμία διαδικτυακής υποστήριξης, η αίτηση υποβάλλεται στη Δ.Ο.Υ./ Τελωνείο / Υπηρεσία που είναι αρμόδια για την επιδίωξη της είσπραξης της οφειλής.

Κατ΄εξαίρεση, όταν η αίτηση δεν υποβάλλεται από τον πρωτοφειλέτη, η υποβολή της διενεργείται μόνο στην αρμόδια Υπηρεσία.

Ειδικότερα :

α) η υποβολή της αίτησης για την εφάπαξ εξόφληση (με έκπτωση 50% των έως και τις 31.12.2012 προσαυξήσεων εκπρόθεσμης καταβολής) και η καταβολή πραγματοποιούνται στην αρμόδια υπηρεσία από την 14η  Ιουνίου έως και την 1η Ιουλίου 2013 (κατ’ ΑΚ 242, αντί της 30ης Ιουνίου 2013, η οποία δεν είναι εργάσιμη).

β) η υποβολή των αιτήσεων για υπαγωγή σε πρόγραμμα δόσεων και η καταβολή αυτών  πραγματοποιείται στην αρμόδια υπηρεσία από 20.06.2013 έως και την 18.07.2013. Μετά την τελευταία ως άνω ημερομηνία η αίτηση υποβάλλεται μόνο ηλεκτρονικά και η καταβολή των δόσεων πραγματοποιείται υποχρεωτικά στους φορείς είσπραξης.

2. Καταβολή της πρώτης δόσης της ρύθμισης ή η εφάπαξ εξόφληση λαμβάνει χώρα  εντός τριών εργάσιμων ημερών από την ημέρα υποβολής της αίτησης. Οι επόμενες δόσεις καταβάλλονται μέχρι την τελευταία εργάσιμη ημέρα των επόμενων μηνών της αίτησης.

Επισημάνσεις :

-Εφόσον ο αιτών δεν καταβάλει την πρώτη δόση εντός της ανωτέρω αποκλειστικής προθεσμίας, πρέπει να υποβάλει νέα αίτηση προκειμένου να ρυθμίσει τις οφειλές του.

– Με δεδομένη την καταληκτική ημερομηνία αποπληρωμής των 48 δόσεων (30.06.17), για την αξιοποίηση της δυνατότητας του μέγιστου αριθμού των 48 δόσεων, η υποβολή της αίτησης θα πρέπει να πραγματοποιηθεί  το αργότερο μέχρι την 31.07.2013.

ΙΙ. Πάγια εντολή πληρωμής.

1. Η καταβολή των δόσεων διενεργείται στους φορείς είσπραξης (συνεργαζόμενες Τράπεζες, Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο, ΕΛ.ΤΑ.), με πάγια εντολή πληρωμής των επόμενων δόσεων, χωρίς να επιβάλλεται στον οφειλέτη οικονομική επιβάρυνση για την εντολή αυτή.

2. Η ανωτέρω πάγια εντολή αυτόματης χρέωσης είναι υποχρεωτική για όλους τους οφειλέτες δικαιούχους τραπεζικών λογαριασμών ή δικαιούχους λογαριασμών πληρωμών των Ελληνικών Ταχυδρομείων – ΕΛΤΑ Α.Ε.

Επισημάνσεις :

– Η αρμόδια Δ.Ο.Υ. / Τελωνείο / Υπηρεσία δύναται να προσδιορίζει το λογαριασμό με τον οποίο θα συνδέεται η πάγια εντολή αυτόματης χρέωσης, προκειμένου ο οφειλέτης να συστήνει εντολή στο συγκεκριμένο λογαριασμό.

– Η πάγια εντολή πιστοποιείται από το φορέα είσπραξης με ενημέρωση που θα αποστέλλει στην Γ.Γ.Π.Σ..

ΙΙΙ. Προϋποθέσεις υπαγωγής στη ρύθμιση

1. Σε κάθε περίπτωση για την υπαγωγή στη ρύθμιση θα πρέπει να αποδεικνύεται τη δεδομένη χρονική στιγμή, η αδυναμία εξόφλησης της οφειλής σύμφωνα με τα στοιχεία της βεβαίωσης καθώς και η βιωσιμότητα του διακανονισμού.

2. Οι οφειλέτες πρέπει να έχουν υποβάλει τις δηλώσεις φορολογίας εισοδήματος και τις εκκαθαριστικές δηλώσεις του φόρου προστιθέμενης αξίας της τελευταίας πενταετίας καθώς και τις περιοδικές δηλώσεις του φόρου προστιθέμενης αξίας που έπονται της τελευταίας εκκαθαριστικής.

Επισήμανση : Η ανωτέρω προϋπόθεση πληρούται εφόσον ο οφειλέτης έχει υποβάλει εμπρόθεσμα ή εκπρόθεσμα αλλά υποχρεωτικά έως την ημερομηνία της αίτησης τις ανωτέρω δηλώσεις.

3. Οι αιτούντες πρέπει να είναι ενήμεροι για τις οφειλές τους με ημερομηνία καταβολής από την 01.01.2013 και μετά, ήτοι να έχουν καταβάλει ή τακτοποιήσει με νόμιμο τρόπο (αναστολή πληρωμής, ενήμεροι σε ρύθμιση/διευκόλυνση τμηματικής καταβολής) τις οφειλές αυτές.

Επισήμανση :

Οι ανωτέρω 2 και  3 προϋποθέσεις πρέπει να πληρούνται και στις περιπτώσεις της εφάπαξ εξόφλησης της οφειλής για να τύχουν οι οφειλέτες των ευεργετημάτων της ρύθμισης.

4. Με την υποβολή της αίτησης, ο οφειλέτης πρέπει:

α) να δηλώσει με υπεύθυνη δήλωση του άρθρου 8 του ν. 1599/1986 το σύνολο των περιουσιακών του στοιχείων (κινητή και ακίνητη περιουσία οποιασδήποτε μορφής), όπως το μηνιαίο εισόδημά του, επενδύσεις/συμμετοχές κάθε μορφής, τους αριθμούς των τραπεζικών του λογαριασμών (IBAN), μεταφορικά μέσα, τα ακίνητα επί των οποίων έχει εμπράγματο δικαίωμα, απαιτήσεις από τρίτους, καθώς και πληροφορίες που θα περιλαμβάνουν οφειλές του σε ασφαλιστικά ταμεία ή άλλες υπηρεσίες του δημοσίου τομέα και άλλες πάγιες υποχρεώσεις προς τρίτους, εφόσον υφίστανται, το τρέχον και το αναμενόμενο (επιπλέον) εισόδημά του (πχ εκτίμηση για τυχόν έσοδα από μελλοντική εκμίσθωση ακινήτου, εμπορική συμφωνία κλπ).

Επισήμανση :

-Κατά την ηλεκτρονική υποβολή της αίτησης ο οφειλέτης υποχρεούται να συμπληρώνει τα σχετικά πεδία που εμφανίζονται στην οθόνη της αίτησης.

– Στις περιπτώσεις υποβολής της αίτησης στην αρμόδια υπηρεσία η δήλωση των ανωτέρω στοιχείων συνοδεύει την αίτηση.

β) για ποσό βασικής οφειλής άνω των εβδομήντα πέντε χιλιάδων ευρώ (75.000€), να προσκομίσει υποχρεωτικά και βεβαίωση, από τρίτο ανεξάρτητο εκτιμητή περί της ορθότητας των οικονομικών στοιχείων καθώς και των λοιπών δικαιολογητικών που αποδεικνύουν την αδυναμία εξόφλησης της οφειλής καθώς και τη βιωσιμότητα του διακανονισμού. H προαναφερθείσα βεβαίωση – μελέτη βιωσιμότητας πρέπει να περιλαμβάνει την καθαρή θέση, ανάλυση ρευστότητας και προσδοκώμενα έσοδα – αναμενόμενες δαπάνες του αιτούντα.   Από το αποτέλεσμα της ανωτέρω μελέτης πρέπει να προκύπτει τόσο η βιωσιμότητα του αιτούμενου προγράμματος ρύθμισης όσο και η οικονομική αδυναμία εξόφλησης ή ανταπόκρισης σε πρόγραμμα ρύθμισης με λιγότερες δόσεις.

γ) για ποσό βασικής οφειλής άνω των τριακοσίων χιλιάδων ευρώ (300.000€), πέραν των ανωτέρω υπό (α) και (β) στοιχείων, απαιτείται να παρέχει εγγυήσεις ή εμπράγματες ασφάλειες για τη διασφάλιση της οφειλής οι οποίες μπορούν να συνίστανται (διαζευκτικά ή σωρευτικά) σε προσκόμιση εγγυητικής επιστολής τράπεζας για όλο το διάστημα της ρύθμισης για το σύνολο της ρυθμιζόμενης οφειλής πλέον των επιβαρύνσεων, πλήρη διασφάλιση της οφειλής με εγγραφή υποθήκης επί ακινήτου ελευθέρου βαρών αντικειμενικής αξίας τουλάχιστον ίσης με το ύψος της συνολικής οφειλής ή επί βεβαρημένου ακινήτου αντικειμενικής αξίας, αφαιρουμένων των ποσών για τα οποία έχουν εγγραφεί βάρη,  τουλάχιστον ίσης με τη συνολική οφειλή, εγγύηση τρίτου αξιόχρεου προσώπου και οποιοδήποτε άλλο τρόπο εγγύησης αποδεκτό από τις φορολογικές και τελωνειακές αρχές .

Επισήμανση :

–  Η ανωτέρω υπεύθυνη δήλωση της περίπτωσης (α) κατατίθεται ταυτόχρονα με την υποβολή της δήλωσης ενώ τα  στοιχεία (β) & (γ) αποστέλλονται με συστημένη επιστολή ή προσκομίζονται στην αρμόδια υπηρεσία εντός μηνός από την ημερομηνία υποβολής της αίτησης.

–  Η αρμόδια υπηρεσία δύναται οποτεδήποτε να ζητά επιπλέον στοιχεία ή πληροφορίες οι οποίες πρέπει να αποστέλλονται – προσκομίζονται, άλλως θα επέρχεται απώλεια της ρύθμισης.

–  Για ποσά βασικής οφειλής συνολικού ύψους κάτω των εβδομήντα πέντε χιλιάδων (75.000) ευρώ, η αρμόδια Δ.Ο.Υ. / Τελωνείο / Υπηρεσία οφείλει να πραγματοποιεί δειγματοληπτικούς ελέγχους, ζητώντας από τους οφειλέτες να αποστείλουν τα ανωτέρω δηλωθέντα στοιχεία και δικαιολογητικά, εντός μηνός από την έγγραφη ειδοποίησή τους.

–  Η αρμόδια υπηρεσία διατηρεί το δικαίωμα να περιορίσει τις δόσεις της χορηγηθείσας ρύθμισης εάν μετά τον έλεγχο των στοιχείων του φακέλου προκύψει δυνατότητα του οφειλέτη να αποπληρώσει την οφειλή του σε λιγότερες δόσεις από τις αρχικά χορηγηθείσες.

–  Η εγγυητική επιστολή η οποία κατατίθεται κατά περίπτωση ως προϋπόθεση για τη χορήγηση ρύθμισης, πρέπει να εκδίδεται από αναγνωρισμένο στην Ελλάδα πιστωτικό ίδρυμα και να διασφαλίζει την καταβολή του συνόλου της οφειλής για την οποία χορηγήθηκε μαζί με τις προσαυξήσεις της, στην περίπτωση που αυτή δεν καταβληθεί από τον υπόχρεο μέσα στην ορισθείσα προθεσμία. Η ανωτέρω εγγυητική επιστολή πρέπει να είναι διάρκειας τριών μηνών πλέον της καταληκτικής ημερομηνίας καταβολής της τελευταίας δόσης της χορηγηθείσας ρύθμισης και καταπίπτει υπέρ του Δημοσίου για την εξόφληση του συνόλου του οφειλόμενου ποσού της ρύθμισης, σε περίπτωση που για οποιοδήποτε λόγο αυτή απολεσθεί. Η εγγυητική επιστολή επιστρέφεται στον καταθέτη με την πληρωμή της τελευταίας δόσης της ρύθμισης. Για την κατάθεση ή και την επιστροφή της εγγυητικής επιστολής συντάσσεται σχετικό πρωτόκολλο παράδοσης-παραλαβής και αυτή φυλάσσεται στο χρηματοκιβώτιο της υπηρεσίας ή σε άλλο ασφαλές μέρος.

-Επισυνάπτονται υποδείγματα υπεύθυνων δηλώσεων οι οποίες θα πρέπει να συνοδεύουν την αίτηση υπαγωγής στη ρύθμιση.

V. Ανεξάρτητοι Εκτιμητές

  1. Ως ανεξάρτητοι εκτιμητές ορίζονται οι ορκωτοί ελεγκτές – λογιστές, οι λογιστές φοροτεχνικοί και οι κατέχοντες άδεια ασκήσεως δικηγορικού λειτουργήματος. Η σχετική βεβαίωση  από τους ως άνω εκτιμητές επαληθεύει την βιωσιμότητα του διακανονισμού, πιστοποιεί όλες τις υποχρεώσεις του οφειλέτη προς το κράτος και προς τρίτους, την περιουσιακή κατάσταση του οφειλέτη για την χορήγηση ρύθμισης τμηματικής καταβολής, καθώς και τα αποτελέσματα επί της αναμενόμενης ρευστότητας από την ενδεχόμενη υπαγωγή του οφειλέτη σε άλλους διακανονισμούς με το Δημόσιο ή με τρίτους φορείς.

Επισήμανση:

Στις περιπτώσεις που ο οφειλέτης είναι νομικό πρόσωπο, πιστοποιείται και η περιουσιακή κατάσταση των προσώπων που ευθύνονται για χρέη του νομικού προσώπου μαζί με αυτό.

2.Η ίδια βεβαίωση πιστοποιεί την παροχή επαρκών εγγυήσεων και το είδος αυτών για τη διασφάλιση της οφειλής. Σε περίπτωση προσφερόμενου για υποθήκη ακινήτου δύναται να υπάρχει εκτίμηση της τρέχουσας αξίας του από κατέχοντα άδεια ασκήσεως του επαγγέλματος του μηχανικού.

3.Σε περίπτωση προσκόμισης της ανωτέρω βεβαίωσης – μελέτης βιωσιμότητας από ορκωτούς ελεγκτές – λογιστές δεν απαιτείται περαιτέρω αξιολόγηση των οικονομικών στοιχείων εκτός εάν κριθεί απαραίτητο από την αρμόδια Δ.Ο.Υ./Τελωνείο/Υπηρεσία. Κατά τα λοιπά αξιολογούνται ελευθέρως τα προσκομισθέντα στοιχεία. Η δαπάνη για την αμοιβή των ανωτέρω εκτιμητών βαρύνει αποκλειστικά τον οφειλέτη.

VI. Αρμόδια Δ.Ο.Υ.

1. Ως αρμόδια Δ.Ο.Υ. / Τελωνείο / Υπηρεσία για τη  χορήγηση  της ρύθμισης, την εξέταση των δικαιολογητικών, την παρακολούθηση, την τήρηση των όρων της, την απώλεια αυτής και κάθε άλλη αναγκαία διαδικασία, ορίζεται η Δ.Ο.Υ / Τελωνείο / Υπηρεσία που είναι αρμόδια για την επιδίωξη είσπραξης της οφειλής.

2. Στην περίπτωση συναρμοδιότητας της Επιχειρησιακής Μονάδας Είσπραξης, αρμόδια ορίζεται η  Επιχειρησιακή Μονάδα Είσπραξης για συνολικές βασικές οφειλές ανά οφειλέτη άνω του 1.500.000,00 ευρώ (Δ6 Α 10533 ΕΞ 2013 απόφαση ΦΕΚ 705 Β),  ανεξάρτητα του ύψους της ρυθμιζόμενης οφειλής.

ΕΝΟΤΗΤΑ Γ

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΥΠΑΓΩΓΗΣ ΣΤΗ ΡΥΘΜΙΣΗ 

Ι. Ευεργετήματα υπέρ του οφειλέτη

1. Διακανονισμός πληρωμής

α) Δυνατότητα καταβολής των οφειλών που ρυθμίζονται εφάπαξ ή σε μηνιαίες δόσεις,  έως σαράντα οκτώ (48) με καταληκτική ημερομηνία πληρωμής την 30.06.2017, αλλά και πέραν των 48 και έως 100 δόσεις υπό προϋποθέσεις.

β) Απαλλαγή από τις προσαυξήσεις εκπρόθεσμης καταβολής κατά ποσοστό ανάλογα με τον αριθμό των δόσεων της ρύθμισης. Συγκεκριμένα, οι ρυθμιζόμενες οφειλές καταβάλλονται :

i) εφάπαξ, με απαλλαγή ποσοστού 50% των προσαυξήσεων εκπρόθεσμης καταβολής με καταληκτική ημερομηνία καταβολής την 1η Ιουλίου 2013,

ii) με απαλλαγή ποσοστού  σαράντα τοις εκατό (40%)  των προσαυξήσεων εκπρόθεσμης καταβολής με καταληκτική προθεσμία καταβολής της τελευταίας δόσης την 30ή Ιουνίου 2014,

iii) με απαλλαγή ποσοστού τριάντα πέντε τοις εκατό (35%) των προσαυξήσεων εκπρόθεσμης καταβολής με καταληκτική προθεσμία καταβολής της τελευταίας δόσης την 30ή Ιουνίου 2015,

iv) με απαλλαγή ποσοστού τριάντα τοις εκατό (30%) των προσαυξήσεων εκπρόθεσμης καταβολής με καταληκτική προθεσμία καταβολής της τελευταίας δόσης την 30ή Ιουνίου 2016,

v) με απαλλαγή ποσοστού  είκοσι πέντε τοις εκατό (25%) των προσαυξήσεων εκπρόθεσμης καταβολής με καταληκτική προθεσμία καταβολής της τελευταίας δόσης την 30ή Ιουνίου 2017.

 

γ) Το συνολικό ποσό κάθε δόσης δεν μπορεί να είναι μικρότερο των δέκα πέντε (15) ευρώ.

δ) Η υπαγωγή στη ρύθμιση μπορεί να γίνει οποτεδήποτε με ανάλογη ως ανωτέρω απαλλαγή των προσαυξήσεων και καταληκτική ημερομηνία καταβολής της τελευταίας δόσης την 30.06.2017.

Παράδειγμα :

Ληξιπρόθεσμες την 31.12.2012 οφειλές μπορούν να υπαχθούν σε πρόγραμμα ρύθμισης δόσεων με καταληκτική προθεσμία καταβολής της τελευταίας δόσης π.χ. την 30.06.2015, με έκπτωση 35% στις έως και την 31.12.2012 προσαυξήσεις εκπρόθεσμης καταβολής. Εφόσον ο οφειλέτης αιτείται υπαγωγή στη ρύθμιση την 08.07.2013, η καταληκτική ημερομηνία καταβολής της πρώτης δόσης θα είναι η 11.07.2013, η δεύτερη δόση είναι καταβλητέα έως και τις 30.08.2013 και οι υπόλοιπες είκοσι δύο (22)  την τελευταία εργάσιμη ημέρα των αντίστοιχων μηνών έως και τις 30.06.2015. Στο ίδιο πρόγραμμα ρύθμισης με τις ίδιες απαλλαγές (αλλά με τον υπολειπόμενο αριθμό δόσεων) μπορεί να υπαχθεί ο οφειλέτης και μέχρι τις 30.06.2015 με αίτηση και καταβολή την ίδια ημερομηνία (30.06.15).

ε) Ως προσαυξήσεις εκπρόθεσμης καταβολής, για την εφαρμογή των απαλλαγών των περιπτώσεων (i) έως (v), λογίζονται σε κάθε περίπτωση, οι αναλογούσες προσαυξήσεις της υπό ρύθμιση βασικής οφειλής, όπως έχουν διαμορφωθεί κατά την 01 Ιανουαρίου 2013.  Ως ποσοστό με το οποίο υπολογίζονται οι προσαυξήσεις εκπρόθεσμης καταβολής με τις οποίες επιβαρύνεται η βασική ληξιπρόθεσμη υπαχθείσα στη ρύθμιση οφειλή από 01.01.2013 αντί των κατά ΚΕΔΕ προσαυξήσεων, ορίζεται το ισχύον επιτόκιο αναφοράς για πράξεις αναχρηματοδότησης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας κατά την ημερομηνία της αίτησης υπαγωγής πλέον οκτώ τοις εκατό (8%), ετησίως υπολογισμένο. Το ανωτέρω ποσοστό προσαυξήσεων παραμένει σταθερό καθ΄ όλη τη διάρκεια της ρύθμισης. Ειδικότερα στην περίπτωση που ο οφειλέτης επιθυμεί να συμπεριλάβει μη ληξιπρόθεσμες οφειλές, αυτές επιβαρύνονται με το ανωτέρω ποσοστό προσαυξήσεων υπολογιζόμενο από την ημερομηνία της αίτησης και μετά (π.χ. το σχετικό ποσοστό ανέρχεται σήμερα σε 8,5% (0,5% ΕΚΤ + 8%).

2. Χορήγηση αποδεικτικού ενημερότητας

Στον οφειλέτη που είναι συνεπής στη ρύθμιση δύναται να χορηγείται αποδεικτικό ενημερότητας των οφειλών του προς το Δημόσιο  μηνιαίας διάρκειας, εφόσον είναι ενήμερος και σε τυχόν άλλες ληξιπρόθεσμες οφειλές και συντρέχουν οι λοιπές προϋποθέσεις του άρθρου 26 του ν. 1882/1990, όπως ισχύει σήμερα. Τα ποσά που εισπράττονται από παρακράτηση λόγω της χορήγησης αποδεικτικού ενημερότητας καλύπτουν δόση ή δόσεις της χορηγηθείσας ρύθμισης.

Επισήμανση:

Στην περίπτωση που χορηγηθεί αποδεικτικό ενημερότητας με παρακράτηση του συνόλου της οφειλής, το οποίο και θα εξοφλήσει το σύνολο της υπαχθείσας σε ρύθμιση οφειλής, ο οφειλέτης θα τύχει απαλλαγής κατά ποσοστό επί του εναπομείναντος ποσού των προσαυξήσεων εκπρόθεσμης καταβολής ίσο με αυτό που αντιστοιχεί στον αριθμό των δόσεων που τελικά διαμορφώνεται.

  1. 1.      Αναβολή εκτέλεσης ποινής 

Αναβάλλεται η εκτέλεση της ποινής που επιβλήθηκε κατά τις διατάξεις του άρθρου 25 του ν. 1882/1990, όπως ισχύει σήμερα ή εφόσον άρχισε η εκτέλεσή της διακόπτεται.

  1. 2.      Αναστολή μέτρων αναγκαστικής εκτέλεσης

α) Αναστέλλεται η συνέχιση της διαδικασίας της αναγκαστικής εκτέλεσης  κινητών  ή ακινήτων (έκδοση προγράμματος πλειστηριασμού), εφόσον η εκτέλεση αφορά  μόνο  ρυθμισμένα χρέη.

β) Δεν αναστέλλονται οι κατασχέσεις που έχουν επιβληθεί στα χέρια τρίτων ούτε  στις περιπτώσεις που έχουν εκδοθεί οι σχετικές παραγγελίες κατάσχεσης, τα  ποσά όμως που θα αποδίδονται από αυτές, θα πιστώνονται σε δόση ή δόσεις της ρύθμισης, εφόσον δεν πιστώνονται με άλλες ληξιπρόθεσμες μη ρυθμισμένες  οφειλές.

Σημειώνεται ότι, αν ο οφειλέτης απολέσει το ευεργέτημα της ρύθμισης, τα  μέτρα  που έχουν ανασταλεί συνεχίζονται.

γ) Αναστέλλεται η εκτέλεση του μέτρου που προβλέπεται από το άρθρο 7 του ν.2120/1993, όπως το άρθρο αυτό αντικαταστάθηκε με το άρθρο 22 παρ. 3 του ν.2523/97.

II. Δικαιώματα του Δημοσίου

  1.  1.  Και μετά την υπαγωγή στη ρύθμιση το Δημόσιο διατηρεί το δικαίωμα :

α) να επιβάλλει κατασχέσεις και να εγγράφει υποθήκες σε περιουσιακά στοιχεία του οφειλέτη, των συνυπόχρεων προσώπων ή των εγγυητών, εφόσον η οφειλή δεν είναι ασφαλισμένη,

β) να μη χορηγεί αποδεικτικό ενημερότητας εφόσον δεν διασφαλίζονται τα συμφέροντά του, ή να ορίζει ποσοστό παρακράτησης, κατά την κρίση του  Προϊσταμένου της αρμόδιας Υπηρεσίας, μέρους ή του συνόλου του εισπραττόμενου ποσού, σύμφωνα με τις διατάξεις του αρθ. 26 του ν. 1882/1990, όπως ισχύει.

2. Η ρύθμιση οφειλών στην οποία υπάγεται οφειλέτης λόγω οικονομικής αδυναμίας δεν επηρεάζει το συμψηφισμό απαίτησης του οφειλέτη κατά του Δημοσίου (άρθρο 83 του ν.δ. 356/74, όπως ισχύει), το δε ποσό της απαίτησης αυτής συμψηφίζεται από τον Προϊστάμενο της αρμόδιας Υπηρεσίας στο σύνολό του και μέχρι το μέρος που καλύπτει την οφειλή.

Επισήμανση:

Εάν προκύψει συμψηφισμός κατά το άρθρο 83 του ΚΕΔΕ, όπως ισχύει, στην περίπτωση που η ημερομηνία συνάντησης των ανταπαιτήσεων είναι προγενέστερη της ημερομηνίας υπαγωγής στη ρύθμιση, η οφειλή συμψηφίζεται και εκ των υστέρων υπάγεται σε ρύθμιση το εναπομένον ποσό αυτής. Στην περίπτωση που η ημερομηνία συνάντησης των ανταπαιτήσεων είναι μεταγενέστερη της ημερομηνίας υπαγωγής στη ρύθμιση, διενεργείται πίστωση στις μηνιαίες δόσεις της ρύθμισης.

ΙΙΙ. Ισχύς ρύθμισης

1. Η ρύθμιση καθίσταται καταρχήν ενεργή και ο οφειλέτης τυγχάνει των ευεργετημάτων αυτής από την εμπρόθεσμη καταβολή της πρώτης δόσης και μέχρι τον έλεγχο των δηλούμενων ή και προσκομιζόμενων στοιχείων από την αρμόδια Δ.Ο.Υ. / Τελωνείο / Υπηρεσία. Εάν, εντός έξι (6) μηνών από την καταβολή της πρώτης δόσης δεν προκύψει απώλεια αυτής, η χορηγηθείσα ρύθμιση θεωρείται οριστική.

2. Ωστόσο η ρύθμιση απόλλυται σε οποιοδήποτε στάδιο, ακόμη και μετά την πάροδο του εξαμήνου, εφόσον δεν προσκομισθούν εγκαίρως τα απαραίτητα δικαιολογητικά ή τα αιτηθέντα συμπληρωματικά στοιχεία, καθώς και όταν διαπιστωθεί η προσκόμιση ή δήλωση ελλιπών ή ανακριβών στοιχείων.

3. Η αρμόδια υπηρεσία διατηρεί το δικαίωμα, εάν μετά τον έλεγχο των στοιχείων του φακέλου προκύψει δυνατότητα του οφειλέτη να αποπληρώσει την οφειλή του σε λιγότερες δόσεις από τις αρχικά χορηγηθείσες, να περιορίσει τις δόσεις της χορηγηθείσας ρύθμισης.

4. Εφόσον ο οφειλέτης απολέσει τη ρύθμιση της τελευταίας ευκαιρίας, μπορεί να υποβάλει αίτηση για υπαγωγή στην πάγια ρύθμιση, σύμφωνα με τις σχετικές διατάξεις.

  1. IV.             Απώλεια της ρύθμισης

1. Η ρύθμιση απόλλυται, με συνέπεια την υποχρεωτική άμεση καταβολή του υπολοίπου της οφειλής σύμφωνα με τα στοιχεία  βεβαίωσης και την άμεση επιδίωξη της είσπραξής του με όλα τα προβλεπόμενα από την ισχύουσα νομοθεσία μέτρα, τηρουμένων και των διατάξεων περί δημοσιοποίησης ληξιπροθέσμων οφειλών του άρθρου 9 του ν. 3943/2011 (Α’ 66) εάν ο οφειλέτης:

α) δεν καταβάλει εμπρόθεσμα μία δόση της ρύθμισης πέραν της μίας φοράς,

β) δεν καταβάλει την τυχόν μία εκπρόθεσμη δόση της ρύθμισης με την αναλογούσα προσαύξηση αυτής (15%) μέχρι την ημερομηνία λήξης της προθεσμίας καταβολής της επόμενης δόσης,

γ) δεν υποβάλλει τις δηλώσεις φορολογίας εισοδήματος,  του φόρου προστιθέμενης αξίας και του φόρου μισθωτών υπηρεσιών, καθ’ όλο το διάστημα της ρύθμισης καταβολής των οφειλών  του και μέχρι την εξόφλησή τους,

δ) δεν είναι ενήμερος στις οφειλές του (ατομικές και οφειλές από συνυποχρέωση, συνυπευθυνότητα) από την ημερομηνία υπαγωγής στη ρύθμιση και μετά,  (ανεξάρτητα από τη Δ.Ο.Υ. στην οποία έχουν βεβαιωθεί),

ε) έχει υποβάλει ανακριβή ή ανεπαρκή στοιχεία προκειμένου να του χορηγηθεί η ρύθμιση,

στ) δεν έχει υποβάλει τα απαραίτητα στοιχεία – πληροφορίες.

2. Γενικώς, στην περίπτωση που διαπιστωθεί σε οποιοδήποτε στάδιο της ρύθμισης ότι δεν πληρούνται οι όροι των διατάξεων της υποπαραγράφου Α1 της παραγράφου Α του πρώτου άρθρου του ν.4152/2013  και της απόφασης ΠΟΛ 1111/2013, η ρύθμιση απόλλυται και ο οφειλέτης χάνει τα ευεργετήματα της ρύθμισης και καταπίπτουν οι προσφερθείσες εγγυήσεις.

  1. Αναστολή παραγραφής

Η παραγραφή χρεών που ρυθμίζονται με τις διατάξεις αυτές και για τα οποία  υποβάλλεται σχετική αίτηση υπαγωγής τους στη ρύθμιση, αναστέλλεται από την  ημερομηνία υποβολής της αίτησης και για ολόκληρο το χρονικό διάστημα που  αφορά η ρύθμιση, ανεξαρτήτως καταβολής οποιουδήποτε ποσού και δεν  συμπληρώνεται πριν παρέλθει (1) ένα έτος από τη λήξη της τελευταίας δόσης  αυτής.

ΕΝΟΤΗΤΑ Δ

ΛΟΙΠΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΡΥΘΜΙΣΗΣ

I . Εκπρόθεσμη καταβολή δόσης

Στην περίπτωση καθυστέρησης μιας δόσης, αυτή πρέπει να καταβληθεί  με επιβάρυνση 15% εντός της προθεσμίας καταβολής της επόμενης δόσης. Στην περίπτωση που η δόση της οποίας η καταβολή καθυστερεί για πρώτη φορά είναι η τελευταία, αυτή πρέπει να καταβληθεί προσαυξημένη κατά 15% μέχρι την τελευταία εργάσιμη του επόμενου από την ημερομηνία καταβολής αυτής μήνα .

ΙΙ.  Δυνατότητα αλλαγής προγράμματος ρύθμισης.

1. Εφόσον ο οφειλέτης επιθυμεί σε οποιοδήποτε στάδιο της ρύθμισης να εξοφλήσει εφάπαξ τις υπόλοιπες δόσεις των ρυθμισμένων οφειλών, ή σε περίπτωση εξόφλησης του συνόλου της οφειλής κατόπιν χορήγησης αποδεικτικού ενημερότητας με παρακράτηση ή μέσω συμψηφισμού (Κ.Ε.Δ.Ε.), ο οφειλέτης θα τύχει απαλλαγής κατά ποσοστό επί του εναπομείναντος ποσού των προσαυξήσεων εκπρόθεσμης καταβολής ίσο με αυτό που αντιστοιχεί στον αριθμό των μηνιαίων δόσεων που τελικά διαμορφώνεται, σύμφωνα με το νέο πρόγραμμα ρύθμισης.

2. Ο οφειλέτης που έχει υπαχθεί σε πρόγραμμα ρύθμισης οφειλών της περίπτωσης 1 της υποπαραγράφου Α1 της παρ. Α του πρώτου άρθρου του ν.4152/2013 δύναται να επιλέξει την υπαγωγή του σε άλλο πρόγραμμα ρύθμισης της ίδιας περίπτωσης με διαφορετικό αριθμό δόσεων για το υπόλοιπο προς καταβολή ποσό και υπό τις ακόλουθες κατά περίπτωση προϋποθέσεις:

α) Εάν επιλέξει πρόγραμμα περισσότερων δόσεων δικαιούται απαλλαγή από τις προσαυξήσεις εκπρόθεσμης καταβολής για το υπόλοιπο ποσό το οποίο εντάσσεται στη ρύθμιση της νέας επιλογής του και με καταληκτική ημερομηνία καταβολής της τελευταίας δόσης την 30.06.2017.

β). Εάν επιλέξει πρόγραμμα λιγότερων δόσεων θα τύχει μεγαλύτερου ποσοστού απαλλαγής προσαυξήσεων εκπρόθεσμης καταβολής για το ποσό που εντάσσεται στη νέα ρύθμιση.

γ). Εάν επιλέξει την εφάπαξ εξόφληση του υπολοίπου της οφειλής του, απαλλάσσεται κατά ποσοστό επί του εναπομείναντος ποσού των προσαυξήσεων εκπρόθεσμης καταβολής ίσο με αυτό που αντιστοιχεί στις περιπτώσεις ι-v της υποπαραγράφου Α1 της παρ.Α του άρθρου πρώτου ν.4152/13.

ΙΙΙ. Υπαγωγή σε πρόγραμμα αριθμού δόσεων άνω των σαράντα οκτώ (48).

1. Προϋποθέσεις

α) Κατ΄εξαίρεση, οι οφειλέτες φυσικά πρόσωπα μη επιτηδευματίες μπορούν να ζητήσουν την εξόφληση της οφειλής τους σε ισόποσες μηνιαίες δόσεις και πέρα από τα οριζόμενα σε πρόγραμμα ρύθμισης της περίπτωσης 1 της υποπαραγράφου Α1 της παρ. Α του πρώτου άρθρου του ν.4152/13, όταν αποδεικνύουν αδυναμία συμμόρφωσης στα ανωτέρω προγράμματα, αλλά δυνατότητα τήρησης ρύθμισης σε παραπάνω δόσεις και βιωσιμότητας αυτής.

β) Στην περίπτωση αυτή υπάγονται μόνο οφειλές που δεν προέρχονται από επαγγελματική δραστηριότητα ή προέρχονται από επαγγελματική δραστηριότητα η οποία  έχει διακοπεί.

γ) Η καταληκτική ημερομηνία υπαγωγής στη ρύθμιση της παρούσας ενότητας είναι η 31.12.2013.

2. Προσδιορισμός αριθμού δόσεων

α) Ο μέγιστος αριθμός δόσεων δεν μπορεί να είναι μεγαλύτερος των εκατό (100),

β) το ελάχιστο ποσό μηνιαίας δόσης ορίζεται ως ποσοστό επί του συνολικού μηνιαίου καθαρού εισοδήματος ως ακολούθως :

i. 5% για δηλούμενο μηνιαίο εισόδημα μέχρι πεντακόσια (500) ευρώ και πάντως όχι κάτω των δέκα πέντε (15) ευρώ,

ii. 6%, επί του συνολικού δηλουμένου εισοδήματος, για δηλούμενο μηνιαίο εισόδημα άνω των πεντακοσίων (500) ευρώ και μέχρι χίλια (1.000) ευρώ,

iii. 7%, επί του συνολικού δηλουμένου εισοδήματος, για δηλούμενο μηνιαίο εισόδημα άνω των χιλίων (1.000) ευρώ και μέχρι χίλια πεντακόσια (1.500) ευρώ,

iv. 10%, επί του συνολικού δηλουμένου εισοδήματος, για δηλούμενο μηνιαίο εισόδημα άνω των χιλίων πεντακοσίων (1.500) ευρώ και μέχρι δύο χιλιάδες (2.000) ευρώ,

v. 20%, επί του συνολικού δηλουμένου εισοδήματος, για δηλούμενο μηνιαίο εισόδημα άνω των δύο χιλιάδων (2.000) ευρώ και μέχρι τις πέντε χιλιάδες (5.000) ευρώ

vi. και 30%, επί του συνολικού δηλουμένου εισοδήματος, για δηλούμενο μηνιαίο εισόδημα άνω των πέντε χιλιάδων (5.000) ευρώ.

3. Διαδικασία

Για ποσά βασικής οφειλής της εν λόγω περίπτωσης άνω των πέντε χιλιάδων (5.000) ευρώ απαιτείται η έγκριση της αρμόδιας Δ.Ο.Υ./Τελωνείου/Υπηρεσίας, με την προσκόμιση  στοιχείων που αποδεικνύουν ότι οι οφειλέτες δεν δύνανται να αποπληρώσουν την οφειλή τους σε πρόγραμμα μηνιαίων δόσεων έως σαράντα οκτώ (48) αλλά μπορούν να ανταποκριθούν σε συγκεκριμένο πρόγραμμα με μεγαλύτερο αριθμό δόσεων.

  1. 4.                   Λοιποί όροι

α) Στην περίπτωση ρύθμισης χρέους σε περισσότερες από 48 δόσεις ο οφειλέτης δεν έχει καμία έκπτωση στις προσαυξήσεις.

β)  Στην περίπτωση ρύθμισης χρέους άνω των 5.000€ σε περισσότερες από 48 δόσεις, η αίτηση υποβάλλεται αποκλειστικά στην αρμόδια υπηρεσία, με συνημμένα τα απαραίτητα κατά περίπτωση δικαιολογητικά.

IV.  Έναρξη εφαρμογής της ρύθμισης

Η παρούσα απόφαση ισχύει για την περίπτωση της εφάπαξ εξόφλησης από 14.06.2013 και για τις λοιπές περιπτώσεις από 20.06.2013. Έως την 18.07.2013 η αίτηση υποβάλλεται και οι καταβολές διενεργούνται στην αρμόδια υπηρεσία.

ΥΠΑΓΟΜΕΝΕΣ ΟΦΕΙΛΕΣ ΣΕ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΡΥΘΜΙΣΗΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑΣ ΕΥΚΑΙΡΙΑΣ ΓΙΑ ΒΕΒΑΙΩΜΕΝΕΣ ΟΦΕΙΛΕΣ ΕΩΣ 31.12.2012
ΠΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ (1)
ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ ΠΡΟΑΙΡΕΤΙΚΑ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ
1 ΟΛΕΣ ΟΙ ΛΗΞ/ΣΜΕΣ ΔΟΣΕΙΣ ΕΩΣ 31.12.2012 ΝΑΙ
2 ΛΗΞ/ΣΜΕΣ ΔΟΣΕΙΣ ΕΩΣ 31.12.2012 ΣΕ ΔΙΟΙΚ. Ή ΔΙΚΑΣΤ. ΑΝΑΣΤΟΛΗ ΝΑΙ
3 ΒΕΒΑΙΩΜΕΝΕΣ ΕΩΣ 31.12.2012, ΜΕ ΛΗΞ/ΣΜΕΣ Ή ΜΗ ΔΟΣΕΙΣ ΑΠΟ 01.01.2013 ΝΑΙ
4 ΛΗΞ/ΣΜΕΣ ΔΟΣΕΙΣ ΕΩΣ 31.12.2012 ΣΕ ΕΝΕΡΓΗ ΡΥΘΜΙΣΗ Ή ΔΙΕΥΚΟΛΥΝΣΗ ΝΑΙ Σχόλιο (3) & (4)
5 ΛΗΞ/ΣΜΕΣ ΔΟΣΕΙΣ ΑΠΟ 01.01.2013 ΣΕ ΕΝΕΡΓΗ ΡΥΘΜΙΣΗ Ή ΔΙΕΥΚΟΛΥΝΣΗ ΝΑΙ Σχόλιο (3) & (4)

 

ΣΧΟΛΙΑ – ΕΠΕΞΗΓΗΣΕΙΣ.

 

(1)     ΕΞΑΙΡΟΥΝΤΑΙ: (i) ΟΙ ΟΦΕΙΛΕΤΕΣ ΤΩΝ ΟΠΟΙΩΝ ΟΙ ΟΦΕΙΛΕΣ ΕΧΟΥΝ ΥΠΑΧΘΕΙ ΣΕ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗ ΡΥΘΜΙΣΗ ΛΗΞΙΠΡΟΘΕΣΜΩΝ ΧΡΕΩΝ Ή ΔΙΕΥΚΟΛΥΝΣΗ ΤΜΗΜΑΤΙΚΗΣ ΚΑΤΑΒΟΛΗΣ Η ΟΠΟΙΑ ΑΠΩΛΕΣΘΗ ΜΕ ΥΠΑΙΤΙΟΤΗΤΑ ΦΟΡΟΛΟΓΟΥΜΕΝΟΥ ΜΕΤΑ ΤΗΝ 26η ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2013.

(ii) ΟΣΟΙ ΕΧΟΥΝ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΤΕΙ Ή ΕΧΕΙ ΑΣΚΗΘΕΙ ΚΑΤ’ΑΥΤΩΝ ΠΟΙΝΙΚΗ ΔΙΩΞΗ ΓΙΑ ΦΟΡΟΔΙΑΦΥΓΗ.

(2)     ΑΦΟΡΑ ΤΟ ΣΥΝΟΛΟ ΤΩΝ ΛΗΞΙΠΡΟΘΕΣΜΩΝ ΟΦΕΙΛΩΝ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΤΑΚΤΟΠΟΙΗΘΕΙ ΚΑΤΑ ΝΟΜΙΜΟ ΤΡΟΠΟ ΜΕ ΑΝΑΣΤΟΛΗ ΠΛΗΡΩΜΗΣ Ή ΔΙΕΥΚΟΛΥΝΣΗ Ή ΑΛΛΗ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗ ΡΥΘΜΙΣΗ ΤΜΗΜΑΤΙΚΗΣ ΚΑΤΑΒΟΛΗΣ ΛΗΞΙΠΡΟΘΕΣΜΩΝ ΟΦΕΙΛΩΝ. ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΙ ΕΠΙΣΗΣ ΚΑΙ ΟΙ ΒΕΒΑΙΩΜΕΝΕΣ ΟΦΕΙΛΕΣ ΑΠΟ 01.01.2013 ΜΕ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΜΙΑ ΛΗΞΙΠΡΟΘΕΣΜΗ ΔΟΣΗ ΕΩΣ 31.12.2012.

(3)      (i) ΕΦΟΣΟΝ ΥΦΙΣΤΑΝΤΑΙ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΛΗΞΙΠΡΟΘΕΣΜΕΣ ΟΦΕΙΛΕΣ ΕΩΣ ΤΗΝ 31.12.2012 ΜΗ ΡΥΘΜΙΣΜΕΝΕΣ ΟΙ ΟΠΟΙΕΣ ΥΠΑΓΟΝΤΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ. ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΥΠΑΓΩΓΗΣ ΣΤΗΝ ΝΕΑ ΡΥΘΜΙΣΗ ΕΠΕΡΧΕΤΑΙ ΑΠΩΛΕΙΑ ΤΩΝ ΑΝΩΤΕΡΩ ΔΙΕΥΚΟΛΥΝΣΕΩΝ Ή ΡΥΘΜΙΣΕΩΝ ΤΜΗΜΑΤΙΚΗΣ ΚΑΤΑΒΟΛΗΣ ΛΗΞΙΠΡΟΘΕΣΜΩΝ ΧΡΕΩΝ.

(ii) ΕΑΝ ΔΕΝ ΥΦΙΣΤΑΝΤΑΙ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΛΗΞΙΠΡΟΘΕΣΜΕΣ ΟΦΕΙΛΕΣ ΕΩΣ ΤΗΝ 31.12.2012 ΑΛΛΑ ΕΠΙΛΕΓΕΤΑΙ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΡΥΘΜΙΣΗΣ ΜΕ ΜΙΚΡΟΤΕΡΟ Ή ΙΣΟ ΑΡΙΘΜΟ ΔΟΣΕΩΝ ΜΕ ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΑΡΙΘΜΟ ΤΩΝ ΕΝΑΠΟΜΕΝΟΥΣΩΝ ΔΟΣΕΩΝ ΤΩΝ ΥΠΑΓΟΜΕΝΩΝ ΡΥΘΜΙΣΕΩΝ ΚΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΗ ΟΤΙ ΔΕΝ ΥΠΕΡΒΑΙΝΕΙ ΤΙΣ 48 ΔΟΣΕΙΣ ΚΑΙ Η ΑΠΟΠΛΗΡΩΜΗ ΟΛΟΚΛΗΡΩΝΕΤΑΙ ΕΩΣ ΤΗΝ 30η ΙΟΥΝΙΟΥ 2017. ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΥΠΑΓΩΓΗΣ ΣΤΗ ΝΕΑ ΡΥΘΜΙΣΗ ΕΠΕΡΧΕΤΑΙ ΑΠΩΛΕΙΑ ΤΩΝ ΑΝΩΤΕΡΩ ΔΙΕΥΚΟΛΥΝΣΕΩΝ Ή ΡΥΘΜΙΣΕΩΝ ΤΜΗΜΑΤΙΚΗΣ ΚΑΤΑΒΟΛΗΣ ΛΗΞΙΠΡΟΘΕΣΜΩΝ ΧΡΕΩΝ.

(4)     ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΠΟΥ ΣΤΗΝ ΔΙΕΥΚΟΛΥΝΣΗ Ή ΡΥΘΜΙΣΗ ΤΜΗΜΑΤΙΚΗΣ ΚΑΤΑΒΟΛΗΣ ΛΗΞΙΠΡΟΘΕΣΜΩΝ ΟΦΕΙΛΩΝ, ΤΩΝ ΟΠΟΙΩΝ ΟΙ ΟΡΟΙ ΤΗΡΟΥΝΤΑΙ ΣΥΜΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΟΦΕΙΛΕΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΥΠΑΧΘΟΥΝ ΣΤΗ ΡΥΘΜΙΣΗ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑΣ ΕΥΚΑΙΡΙΑΣ, ΑΥΤΕΣ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΝ ΝΑ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΤΟΥΣ ΟΡΟΥΣ ΤΗΣ ΗΔΗ ΧΟΡΗΓΗΘΕΙΣΑΣ ΔΙΕΥΚΟΛΥΝΣΗΣ Ή ΡΥΘΜΙΣΗΣ ΤΜΗΜΑΤΙΚΗΣ ΚΑΤΑΒΟΛΗΣ ΛΗΞΙΠΡΟΘΕΣΜΩΝ ΟΦΕΙΛΩΝ.

 

ΓΕΝΙΚΗ ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ.

 

Ο ΠΙΝΑΚΑΣ ΩΣ ΑΝΩ ΟΡΙΖΕΤΑΙ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΟΡΟΥΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΤΗΣ ΥΠΟΠΑΡΑΓΡΑΦΟΥ Α1 ΤΗΣ ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΥ Α ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ ΠΡΩΤΟΥ ΤΟΥ Ν. 4152/2013 ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΕΣΟΔΩΝ ΠΟΛ.1111/21.05.2013.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΡΥΘΜΙΣΗΣ ΕΩΣ 48 ΔΟΣΕΙΣ*
Ποσό ρυθμιζόμενης βασικής οφειλής** Απαιτούμενα Στοιχεία –πληροφορίες που πρέπει να προσκομίζονται Βεβαίωση εκτιμητή Διασφάλιση οφειλής Αποστολή δικαιολογητικών στην αρμόδια υπηρεσία Αίτηση Προσωρινή Χορήγηση Οριστική χορήγηση
Έως 75.000€
  1. Στοιχειοθέτηση οικονομικής αδυναμίας
  2. Στοιχειοθέτηση βιωσιμότητας ρύθμισης
  3. Περιουσιακά στοιχεία
Όχι Όχι (μπορεί να ζητηθεί εφόσον κριθεί απαραίτητο) Όχι (εκτός εάν ζητηθεί) Ηλεκτρονικά(κατ ΄ εξαίρεση στην αρμόδια υπηρεσία) Με την καταβολή της πρώτης δόσης εντός τριών ημερών από την αίτηση Με την πάροδο εξαμήνου***
Άνω των 75.000€
  1. Στοιχειοθέτηση οικονομικής αδυναμίας
  2. Στοιχειοθέτηση βιωσιμότητας ρύθμισης
  3. Περιουσιακά στοιχεία
Ναι Όχι (μπορεί να ζητηθεί εφόσον κριθεί απαραίτητο) Ναι Ηλεκτρονικά(κατ ΄ εξαίρεση στην αρμόδια υπηρεσία) Με την καταβολή πρώτης δόσης εντός τριών ημερών από την αίτηση Με τον έλεγχο των δικαιολογητικών, άλλως με  την πάροδο εξαμήνου***
Άνω των 300.000€
  1. Στοιχειοθέτηση οικονομικής αδυναμίας
  2. Στοιχειοθέτηση βιωσιμότητας ρύθμισης
  3. Περιουσιακά στοιχεία
Ναι Ναι Ναι Ηλεκτρονικά(κατ ΄ εξαίρεση στην αρμόδια υπηρεσία) Με την καταβολή πρώτης δόσης εντός τριών ημερών από την αίτηση Με τον έλεγχο των δικαιολογητικών, άλλως με  την πάροδο εξαμήνου***

* -Για όλες τις βεβαιωμένες και ληξιπρόθεσμες οφειλές μέχρι 31.12.2012 -καταληκτική ημερομηνία υπαγωγής και καταβολής τελευταίας δόσης η 30.06.2017

** Για συνολικές βεβαιωμένες οφειλές ανά οφειλέτη άνω των 1.500.000€, αρμόδια είναι η Επιχειρησιακή Μονάδα Είσπραξης, ανεξαρτήτως ρυθμιζόμενης οφειλής.
***Το Δημόσιο διατηρεί το δικαίωμα να προβεί σε απώλεια της ρύθμισης και μετά την πάροδο εξαμήνου, αν διαπιστωθεί μη έγκαιρη προσκόμιση ή δήλωση στοιχείων ή προσκόμιση ανακριβών ή ελλιπών στοιχείων.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΡΥΘΜΙΣΗΣ ΑΝΩ ΤΩΝ 48 ΚΑΙ ΕΩΣ 100 ΔΟΣΕΙΣ*
Ποσό ρυθμιζόμενης βασικής οφειλής** Απαιτούμενα Στοιχεία -πληροφορίες που πρέπει να δηλώνονται Βεβαίωση εκτιμητή Διασφάλιση οφειλής Αποστολή δικαιολογητικών στην αρμόδια υπηρεσία Αίτηση Προσωρινή Χορήγηση Οριστική χορήγηση
Έως 5.000€
  1. Στοιχειοθέτηση οικονομικής αδυναμίας
  2. 2.    Στοιχειοθέτηση βιωσιμότητας ρύθμισης
  3. 3.     Περιουσιακά στοιχεία
Όχι Όχι (μπορεί να ζητηθεί εφόσον κριθεί απαραίτητο) Όχι (εκτός εάν ζητηθεί ) Ηλεκτρονικά(κατ ΄ εξαίρεση στην αρμόδια υπηρεσία) Με την καταβολή της πρώτης δόσης εντός τριών ημερών από την αίτηση Με την πάροδο εξαμήνου***
Άνω των 5.000€
  1. Στοιχειοθέτηση οικονομικής αδυναμίας
  2. Στοιχειοθέτηση βιωσιμότητας ρύθμισης
  3. Περιουσιακά στοιχεία
Όχι Όχι (μπορεί να ζητηθεί εφόσον κριθεί απαραίτητο) Ναι Στην αρμόδια υπηρεσία Όχι Με την καταβολή πρώτης δόσης εντός τριών ημερών από την έγκριση χορήγησης από την αρμόδια υπηρεσία
Άνω των 75.000€
  1. Στοιχειοθέτηση οικονομικής αδυναμίας
  2. Στοιχειοθέτηση βιωσιμότητας ρύθμισης
  3. Περιουσιακά στοιχεία
Ναι Όχι (μπορεί να ζητηθεί εφόσον κριθεί απαραίτητο) Ναι Στην αρμόδια υπηρεσία Όχι Με την καταβολή πρώτης δόσης εντός τριών ημερών από την έγκριση χορήγησης από την αρμόδια υπηρεσία
Άνω των 300.000€
  1. Στοιχειοθέτηση οικονομικής αδυναμίας
  2. Στοιχειοθέτηση βιωσιμότητας ρύθμισης
  3. Περιουσιακά στοιχεία
Ναι Ναι Ναι Στην αρμόδια υπηρεσία Όχι Με την καταβολή πρώτης δόσης εντός τριών ημερών από την έγκριση χορήγησης από την αρμόδια υπηρεσία

 

* Για οφειλέτες φυσικά πρόσωπα – μη επιτηδευματίες με βεβαιωμένες οφειλές μέχρι 31-12-2012 που δεν προέρχονται από επιχειρηματική δραστηριότητα ή προέρχονται από επιχειρηματική δραστηριότητα η οποία έχει διακοπεί

– υπαγωγή έως την 31.12.2013

** Για συνολικές βεβαιωμένες οφειλές ανά οφειλέτη άνω του 1.500.000€, αρμόδια είναι η Επιχειρησιακή Μονάδα Είσπραξης,  ανεξαρτήτως ύψους ρυθμιζόμενης οφειλής.

** *Το Δημόσιο διατηρεί το δικαίωμα να προβεί σε απώλεια της ρύθμισης και μετά την πάροδο εξαμήνου, αν διαπιστωθεί μη έγκαιρη προσκόμιση ή δήλωση στοιχείων ή προσκόμιση ανακριβών ή ελλιπών στοιχείων.

0

Νόμος 4161/2013 – Ενήμεροι Δανειολήπτες / Υπερχρεωμένα Νοικοκυριά

Ληψη του νομου σε PDFεπιστροφη στο αρθρο

ΝΟΜΟΣ ΥΠ’ ΑΡΙΘ. 4161 / 13-06-2013

(ΦΕΚ 143 Α  14-06-2013)

 

Πρόγραμμα διευκόλυνσης για ενήμερους δανειολήπτες, τροποποιήσεις στο ν. 3869/2010 και άλλες διατάξεις.

 

 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Α΄

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΔΙΕΥΚΟΛΥΝΣΗΣ ΓΙΑ ΕΝΗΜΕΡΟΥΣ ΔΑΝΕΙΟΛΗΠΤΕΣ

 

Άρθρο 1

Πεδίο εφαρμογής

1. Με τον παρόντα νόμο θεσπίζεται η δυνατότητα φυσικών προσώπων τα οποία συγκεντρώνουν τις, σύμφωνα με τα οριζόμενα στο παρόν, προϋποθέσεις (εφεξής οφειλέτες), να υπαχθούν σε πρόγραμμα ευνοϊκής μεταχείρισης των ενήμερων οφειλών τους (εφεξής πρόγραμμα διευκόλυνσης).

2. Το πρόγραμμα διευκόλυνσης παρέχεται υποχρεωτικά, εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις του παρόντος, και αποκλειστικά από νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου που παρέχουν κατ’ επάγγελμα δάνεια καταλαμβανόμενα από το πεδίο εφαρμογής του παρόντος, ήτοι πιστωτικά ή χρηματοδοτικά ιδρύματα (εφεξής δανειστές).

3. Η παροχή του προγράμματος διευκόλυνσης επιτρέπεται μόνο σε απαιτήσεις δανειστών απορρέουσες από συμβάσεις δανειακών προϊόντων με αρχική ημερομηνία σύναψης έως την 30.6.2010, έστω και αν υφίστανται μεταγενέστερες τροποποιήσεις, ανανεώσεις ή ρυθμίσεις των αρχικών συμβάσεων και αφορά σε απαιτήσεις οφειλετών οι οποίοι υπάγονται στο πεδίο εφαρμογής του παρόντος, οι συμβάσεις των οποίων δεν έχουν καταγγελθεί.

 

Άρθρο 2

Προϋποθέσεις παροχής του προγράμματος διευκόλυνσης

Α. Προϋποθέσεις παροχής του προγράμματος διευκόλυνσης αποτελούν σωρευτικά:

1. Η εμπράγματη εξασφάλιση του δανειστή για τις υπαγόμενες απαιτήσεις του άρθρου 1 παράγραφος 3 επί της κύριας κατοικίας του οφειλέτη, δηλωθείσας ως τέτοιας στην τελευταία δήλωση φόρου εισοδήματός του.

2. Η αντικειμενική αξία της κύριας κατοικίας της προηγούμενης παραγράφου να μην ξεπερνά τις εκατόν ογδόντα χιλιάδες (180.000) ευρώ και, στις περιπτώσεις οικογενειών που βαρύνονται φορολογικά με τρία και περισσότερα τέκνα κατά τις διατάξεις του άρθρου 7 του ν. 2238/1994 (Α΄151), να μην ξεπερνά τις διακόσιες χιλιάδες (200.000) ευρώ.

3. Η αντικειμενική αξία της συνολικής ακίνητης περιουσίας του οφειλέτη να μην ξεπερνά τις διακόσιες πενήντα χιλιάδες (250.000) ευρώ και, στις περιπτώσεις οικογενειών που βαρύνονται φορολογικά με τρία και περισσότερα τέκνα κατά τις διατάξεις του άρθρου 7 του ν. 2238/1994, να μην ξεπερνά τις τριακόσιες χιλιάδες(300.000) ευρώ.

4. Το σύνολο των καταθέσεων και κινητών αξιών του οφειλέτη να μην υπερβαίνει τις δέκα χιλιάδες (10.000) ευρώ και τις δεκαπέντε χιλιάδες (15.000) ευρώ για οικογένειες που βαρύνονται φορολογικά με τρία και περισσότερα τέκνα κατά τις διατάξεις του άρθρου 7 του ν. 2238/1994.

5. Το συνολικό ανεξόφλητο υπόλοιπο κεφαλαίου που έχει λάβει ο οφειλέτης από τους δανειστές του άρθρου 1 παράγραφος 2 να μην υπερβαίνει τις εκατόν πενήντα χιλιάδες (150.000) ευρώ.

Β. Υπάγονται στην παρούσα ρύθμιση πρόσωπα που πληρούν σωρευτικά τις ακόλουθες προϋποθέσεις:

1. α) άνεργοι, β) έχοντες σχέση εξαρτημένης εργασίας ιδιωτικού ή δημοσίου δικαίου, γ) συνταξιούχοι, δ) όσοι θεωρείται ότι έχουν εισόδημα από μισθωτές υπηρεσίες κατά τις διατάξεις του άρθρου 1 παρ. 2 του ν. 4110/2013 (Α΄ 17).

2. Όσοι έχουν συνολικό ετήσιο οικογενειακό εισόδημα, όπως αυτό διαμορφώνεται κατόπιν της αφαίρεσης των κρατήσεων υπέρ των ασφαλιστικών ταμείων, του φόρου εισοδήματος και της εισφοράς αλληλεγγύης, μικρότερο ή ίσο των:

α. 15.000 ευρώ, εφόσον υποβάλλουν ατομική φορολογική δήλωση,

β. 25.000 ευρώ, εφόσον υποβάλλουν κοινή φορολογική δήλωση.

γ. Tα ανωτέρω ποσά προσαυξάνονται κατά 5.000 ευρώ:

i) για οικογένειες που βαρύνονται φορολογικά με τρία και περισσότερα τέκνα κατά τις διατάξεις του άρθρου 7 του ν. 2238/1994,

ii) για άτομα με αναπηρία 67% και άνω προσδιοριζομένου του ποσοστού αυτού σύμφωνα με τον ενιαίο πίνακα προσδιορισμού ποσοστού αναπηρίας, όπως εγκρίθηκε με την υπ’ αριθμ. Φ11321/οικ.10219/688/4.5.2012 (Β΄ 1506) κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομικών και Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης,

iii) για όσους βαρύνονται φορολογικά από άτομα με αναπηρία 67% και άνω όπως αυτά ανωτέρω προσδιορίζονται, κατά τις διατάξεις του άρθρου 7 του ν. 2238/1994.

3. Όσοι κατά την υποβολή της αίτησης έχουν υποστεί μείωση στα εισοδήματά τους, όπως αυτά περιγράφονται στην παραπάνω παράγραφο, τουλάχιστον σε ποσοστό 20% σε σύγκριση με τα αποκτηθέντα εισοδήματα κατά το έτος 2009.

Γ. Σε περίπτωση συνοφειλετών, απαιτείται όλοι οι συνοφειλέτες κατά τη χρονική στιγμή της υποβολής της αίτησης να πληρούν τις προϋποθέσεις των ανωτέρω παραγράφων.

 

Άρθρο 3

Διαδικασία – περιεχόμενο αίτησης

1. Για την υπαγωγή στο πρόγραμμα διευκόλυνσης ο οφειλέτης υποβάλλει αίτηση προς τον δανειστή. Η αίτηση πρέπει να περιέχει τα πλήρη στοιχεία του οφειλέτη, σαφές αίτημα για τη χρονική διάρκεια της περιόδου χάριτος, καθώς και λεπτομερή και επικαιροποιημένα στοιχεία επικοινωνίας. Η αίτηση υπογράφεται από τον οφειλέτη και προσκομίζεται στο πιστωτικό ίδρυμα από τον ίδιο ή από νομίμως εξουσιοδοτημένο από εκείνον πρόσωπο.

2. Μαζί με την αίτηση υποβάλλεται από τον οφειλέτη πλήρης φάκελος με τα απαιτούμενα δικαιολογητικά, όπως αυτά καθορίζονται με απόφαση του Υπουργού Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας, Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων. Ο οφειλέτης έχει την υποχρέωση να συνυποβάλλει υπεύθυνη δήλωση του ν. 1599/1986 (Α΄ 75) όπως αντικαταστάθηκε από την παρ. 13 του άρθρου 2 του ν. 2479/1997 (Α΄ 67) με τα πλήρη περιουσιακά και εισοδηματικά του στοιχεία, καθώς και πλήρη περιγραφή των οφειλών του προς όλους τους δανειστές, με θεωρημένο το γνήσιο της υπογραφής του από αρμόδια αρχή.

 

Άρθρο 4

Επεξεργασία της αίτησης

1. Ο δανειστής επεξεργάζεται την αίτηση εντός είκοσι πέντε (25) εργάσιμων ημερών από την υποβολή της και εντός της ιδίας προθεσμίας προβαίνει στα ακόλουθα:

α) Στην περίπτωση που από τα επισυναπτόμενα στην αίτηση έγγραφα προκύπτει ότι πληρούνται οι σωρευτικές προϋποθέσεις των άρθρων 1 και 2 του παρόντος, ο δανειστής καλεί με κάθε πρόσφορο μέσο, συμπεριλαμβανομένης της ηλεκτρονικής επικοινωνίας, τον οφειλέτη, προκειμένου να συνάψουν σύμβαση εντός προθεσμίας ενός (1) μηνός από την ως άνω κλήση του και χορηγεί αντίγραφο της σύμβασης στον οφειλέτη.

β) Στην περίπτωση που από τα επισυναπτόμενα στην αίτηση έγγραφα δεν προκύπτει ότι πληρούνται οι σωρευτικές προϋποθέσεις των άρθρων 1 και 2 του παρόντος λόγω τυπικών παραλείψεων, ο δανειστής καλεί με κάθε πρόσφορο μέσο τον οφειλέτη να επανέλθει

εντός δέκα (10) εργάσιμων ημερών με συμπληρωματική αίτηση διόρθωσης και προσκόμισης στοιχείων. Σε αυτήν την περίπτωση, ο δανειστής υποχρεούται να απαντήσει επί της συμπληρωματικής αιτήσεως εντός δέκα (10) εργάσιμων ημερών και ακολουθείται η διαδικασία της περίπτωσης α΄.

2. Στην περίπτωση που από τα επισυναπτόμενα στην αίτηση έγγραφα προκύπτει ότι δεν πληρούνται οι σωρευτικές προϋποθέσεις των άρθρων 1 και 2 του παρόντος, ο δανειστής απορρίπτει την αίτηση και ενημερώνει τον οφειλέτη εντός ενός (1) μηνός από την ολοκλήρωση της επεξεργασίας της αίτησης, με κάθε πρόσφορο μέσο.

 

Άρθρο 5

Περιεχόμενο της σύμβασης παροχής του προγράμματος διευκόλυνσης

1. Το πρόγραμμα διευκόλυνσης παρέχεται εφάπαξ και για μέγιστη διάρκεια σαράντα οκτώ (48) μηνών (περίοδος χάριτος). Στον οφειλέτη του οποίου η αίτηση γίνεται αποδεκτή παρέχεται η αιτηθείσα περίοδος χάριτος κατόπιν της υπογραφής της σύμβασης.

2. Κατά τη διάρκεια της περιόδου χάριτος, ως μηνιαία δόση ορίζεται το 30% του μηνιαίου οικογενειακού εισοδήματος, αφαιρουμένων των κρατήσεων υπέρ των ασφαλιστικών ταμείων, του παρακρατούμενου φόρου εισοδήματος και της εισφοράς αλληλεγγύης. Η διαφορά μεταξύ της ως άνω οριζόμενης μηνιαίας δόσης και της καταβαλλόμενης πριν τη χορήγηση του προγράμματος διευκόλυνσης κεφαλαιοποιείται και αποπληρώνεται μετά την ολοκλήρωση του προγράμματος διευκόλυνσης.

Οι καταβολές κατά την περίοδο χάριτος καταλογίζονται σύμφωνα με το άρθρο 423 του Αστικού Κώδικα.

3. Ειδικά στις περιπτώσεις όπου οφειλέτες έχουν εισοδήματα, όπως αυτά προσδιορίζονται στο άρθρο 2 παράγραφος Β2 του παρόντος:

i) κάτω των 15.000 ευρώ, εφόσον υποβάλλεται κοινή φορολογική δήλωση,

ii) κάτω των 9.000 ευρώ, εφόσον υποβάλλεται ατομική φορολογική δήλωση,

iii) κάτω των 20.000 ευρώ, εφόσον υποβάλλεται κοινή φορολογική δήλωση από τα πρόσωπα που προσδιορίζονται στις περιπτώσεις της παραγράφου Β περίπτωση 2 στοιχείο γ΄ του άρθρου 2 και

iv) κάτω των 13.000 ευρώ, εφόσον υποβάλλεται ατομική φορολογική δήλωση από τα πρόσωπα που προσδιορίζονται στις περιπτώσεις της παραγράφου Β περίπτωση 2 στοιχείο γ΄ του άρθρου 2, η μηνιαία δόση της προηγούμενης παραγράφου υπολογίζεται με μέγιστο επιτόκιο ίσο με το βασικό επιτόκιο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας για τις πράξεις κύριας αναχρηματοδότησης, πλέον περιθωρίου 0,75%, εκτός εάν ορίζεται χαμηλότερο συνολικό επιτόκιο στην τελευταία πριν την υπαγωγή σύμβαση, το οποίο σε αυτή την περίπτωση διατηρείται. Η υπερβάλλουσα διαφορά επιτοκίου, αν υφίσταται, μεταξύ του ως άνω οριζόμενου επιτοκίου και του εφαρμοζόμενου επιτοκίου πριν τη χορήγηση του προγράμματος διευκόλυνσης, δεν επιβαρύνει το δανειολήπτη για αυτήν την περίοδο ούτε και μετά το πέρας αυτής. Κατά τα λοιπά, η διαφορά μεταξύ της ως άνω οριζόμενης μηνιαίας δόσης και της καταβαλλόμενης πριν τη χορήγηση του προγράμματος διευκόλυνσης, κεφαλαιοποιείται και αποπληρώνεται μετά την ολοκλήρωση του προγράμματος διευκόλυνσης.

4. Ειδικά για άνεργους με μηδενικό εισόδημα ή μοναδικό εισόδημα το επίδομα ανεργίας, παρέχεται επιπλέον η δυνατότητα μηδενικών καταβολών με πλήρη απαλλαγή τόκων για συνολικό διάστημα μέχρι έξι (6) μήνες εντός της περιόδου χάριτος, το οποίο διάστημα δύναται να παρέχεται συνεχόμενο ή τμηματικά. Η κατά το ως άνω διάστημα των έξι (6) μηνών πλήρης απαλλαγή τόκων, δεν επιβαρύνει τον οφειλέτη ούτε για το διάστημα αυτό ούτε και μετά το πέρας αυτού. Το ποσό του κεφαλαίου που δεν καταβάλλει ο οφειλέτης, κατά τη διάρκεια του ως άνω διαστήματος των έξι (6) μηνών, κεφαλαιοποιείται και αποπληρώνεται μετά τηνολοκλήρωση του προγράμματος διευκόλυνσης. Για τουπόλοιπο χρονικό διάστημα της περιόδου χάριτος πλην των έξι (6) μηνών εφαρμόζονται τα προβλεπόμενα στην προηγούμενη παράγραφο.

5. Αν επέλθει ουσιώδης μεταβολή της εισοδηματικής κατάστασης του οφειλέτη, επαναπροσδιορίζεται αναλόγως το πρόγραμμα διευκόλυνσης, χωρίς να παρατείνεται η μέγιστη διάρκειά του.

6. Σε περίπτωση ύπαρξης περισσοτέρων του ενός δανειστών, ο επιμερισμός των καταβαλλόμενων ποσών μεταξύ των πιστωτών θα γίνεται συμμέτρως επί του συνολικού υπολοίπου της υπαγόμενης οφειλής.

 

Άρθρο 6

Αναστολή καταγγελιών και ατομικών διώξεων

Ο δανειστής υποχρεούται να απόσχει από κάθε καταγγελία της υπαχθείσας στο πρόγραμμα δανειακή σύμβασης και από κάθε ατομική δίωξη κατά του οφειλέτη, ο οποίος έχει ενταχθεί στο πρόγραμμα διευκόλυνσης, με την επιφύλαξη των άρθρων 3 παράγραφος 2 εδάφιο β΄, 7 και 9 του παρόντος.

Ο δανειστής υποχρεούται να απόσχει από κάθε ατομική δίωξη κατά του εγγυητή.

 

Άρθρο 7

Καθήκον ειλικρινούς ενημέρωσης

1. Ο οφειλέτης έχει την υποχρέωση να ενημερώνει το δανειστή εγγράφως για κάθε μεταβολή της εισοδηματικής και περιουσιακής του κατάστασης εντός ενός (1) μηνός από την επέλευσή της.

2. Ο οφειλέτης κατά τη διάρκεια της περιόδου χάριτος επανυποβάλλει τα δικαιολογητικά της παραγράφου 2 του άρθρου 3, εφόσον αυτό κρίνεται σκόπιμο από το δανειστή, ανά έτος παροχής του προγράμματος διευκόλυνσης. Η επανυποβολή των ως άνω δικαιολογητικών στις περιπτώσεις των ανέργων μπορεί να γίνεται σε όποια συχνότητα κρίνει σκόπιμη ο δανειστής και πάντως όχι συχνότερα από μία φορά ανά δύο (2) μήνες.

 

Άρθρο 8

Υποχρέωση παροχής στοιχείων

Οι δανειστές υποχρεούνται να υποβάλλουν μηνιαίως στην Τράπεζα της Ελλάδος αναλυτικά στοιχεία σχετικά με την εφαρμογή του παρόντος προγράμματος.

 

Άρθρο 9

Καταγγελία και ολοκλήρωση του προγράμματος διευκόλυνσης

1. Ο δανειστής δικαιούται να καταγγείλει το πρόγραμμα διευκόλυνσης:

α. Σε περίπτωση μη τήρησης από τον οφειλέτη των όρων της σύμβασης του άρθρου 5.

β. Σε περίπτωση ψευδούς ή ελλιπούς δηλώσεως του άρθρου 3 παράφραφος 2 εδάφιο β΄.

γ. Σε περίπτωση μη γνωστοποίησης από τον οφειλέτη εντός μηνός οποιασδήποτε μεταβολής της εισοδηματικής και περιουσιακής του κατάστασης, σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 1 του παρόντος.

Καταγγελία ενός πιστωτή συνιστά καταγγελία του προγράμματος συνολικά καταλαμβάνοντας τον οφειλέτη για τις απαιτήσεις όλων των πιστωτών.

2. Κατάθεση αίτησης κατά τις διατάξεις του ν. 3869/2010 (Α΄130) καταργεί αυτοδίκαια το παρεχόμενο πρόγραμμα διευκόλυνσης.

3. Με την παρέλευση της χρονικής διάρκειας της περιόδου χάριτος λύεται αυτοδίκαια το πρόγραμμα διευκόλυνσης και ο οφειλέτης, αν δε συμφωνηθεί διαφορετικά, αναλαμβάνει τις υποχρεώσεις που ορίζονταν στην προ του προγράμματος διευκόλυνσης δανειακή σύμβαση, η διάρκεια της οποίας επιμηκύνεται τουλάχιστον ισόχρονα με την περίοδο χάριτος.

 

Άρθρο 10

Δυνατότητα υπαγωγής στο πρόγραμμα διευκόλυνσης

1. Υπαγωγή του οφειλέτη στο πρόγραμμα διευκόλυνσης του παρόντος νόμου μπορεί να γίνει μόνον μία φορά.

2. Η δυνατότητα υπαγωγής στις διατάξεις του παρόντος παρέχεται για έξι (6) μήνες από τη δημοσίευση της  απόφασης του άρθρου 3 παράγραφος 2 του παρόντος στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως. Με απόφαση του Υπουργού Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας, Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων μπορεί να παρατείνεται η δυνατότητα υπαγωγής στο πρόγραμμα, καθώς και να αναπροσαρμόζονται και να επανακαθορίζονται τα ποσά που ορίζονται στα άρθρα 2 και 5 του παρόντος.

 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Β΄

ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΤΟΥ Ν. 3869/2010 (Α΄ 130)

Άρθρο 11

1. Ο τίτλος του άρθρου 2 του ν. 3869/2010 (Α΄ 130) τροποποιείται σε «Διαδικασία προδικαστικού συμβιβασμού».

2. Η παρ. 1 του άρθρου 2 του ν. 3869/2010 αντικαθίσταται ως εξής:

«1. Τα μέρη δύνανται πριν την υποβολή της αίτησης του άρθρου 4 παράγραφος 1 του παρόντος να προσφύγουν στη διαδικασία της διαμεσολάβησης. Σε περίπτωση που επιλεγεί αυτή η διαδικασία και αποτύχει, ο οφειλέτης δύναται να καταθέσει την αίτηση του άρθρου 4 του παρόντος ενώπιον του αρμόδιου Ειρηνοδικείου με το αναφερόμενο στο άρθρο 4 του παρόντος περιεχόμενο, καθώς και αντίγραφο του πρακτικού αποτυχίας της διαμεσολάβησης. Μετά την υποβολή της αίτησης του άρθρου 4 ενώπιον του αρμόδιου δικαστηρίου, ο οφειλέτης υποχρεούται να ακολουθήσει την προβλεπόμενη στο άρθρο 5 διαδικασία. Στο πλαίσιο του προδικαστικού συμβιβασμού, ο οφειλέτης δύναται να ζητά τη συμβουλευτική συνδρομή του Συνηγόρου του Καταναλωτή, της Επιτροπής Φιλικού Διακανονισμού που προβλέπεται στο άρθρο 11 του ν. 2251/1994 (Α΄ 191) της Ένωσης Καταναλωτών που είναι εγγεγραμμένη στο Μητρώο που προβλέπεται στην παρ. 4 του άρθρου 10 του ν. 2251/1994 ή του Μεσολαβητή Τραπεζικών Επενδυτικών Υπηρεσιών ή δικηγόρου.»

3. Οι παράγραφοι 2 και 3 του άρθρου 2 του ν. 3869/2010 καταργούνται.

4. Το πρώτο εδάφιο της παρ. 4 του άρθρου 2 του ν. 3869/2010 αντικαθίσταται ως εξής:

«Τα πιστωτικά ιδρύματα υποχρεούνται μέσα σε δέκα εργάσιμες ημέρες από την υποβολή σε αυτά σχετικού αιτήματος του οφειλέτη να του παραδώσουν χωρίς επιβάρυνση αναλυτική κατάσταση των προς αυτά οφειλών του κατά κεφάλαιο, τόκους και έξοδα, καθώς και το επιτόκιο με το οποίο εκτοκίζεται η οφειλή, καθώς και να τον ενημερώσουν εγγράφως για το ποσό που αντιστοιχεί στο 10% της τελευταίας ενήμερης δόσης.»

5. Στο άρθρο 2 του ν. 3869/2010 προστίθεται παράγραφος 5 ως εξής:

«5. Αν εκχωρηθεί απαίτηση πιστωτή προς τρίτους, ο εκδοχέας που δεν έχει κύρια κατοικία ή έδρα στην Ελληνική Επικράτεια οφείλει να ορίσει αντίκλητο στην Ελληνική Επικράτεια κατά το άρθρο 142 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας και να τον γνωστοποιήσει στον οφειλέτη. Μέχρι τη γνωστοποίηση τεκμαίρεται ως αντίκλητος ο τελευταίος εκχωρητής της απαίτησης με κύρια κατοικία ή έδρα στην Ελληνική Επικράτεια.»

 

Άρθρο 12

1. Η παρ. 2 του άρθρου 4 του ν. 3869/2010 αντικαθίσταται ως εξής:

«2. Η αίτηση της προηγούμενης παραγράφου, προς διευκόλυνση του προδικαστικού συμβιβασμού και όχι ως στοιχείο παραδεκτού, συνοδεύεται από: α. έγγραφα που έχει στη διάθεσή του σχετικά με την περιουσία του, τα κάθε φύσης εισοδήματά του, τους πιστωτές

και τις απαιτήσεις τους και β. υπεύθυνη δήλωση για την ορθότητα και πληρότητα των καταστάσεων που προβλέπονται στις περιπτώσεις α΄ και β΄ της προηγούμενης παραγράφου και για τις μεταβιβάσεις εμπραγμάτων δικαιωμάτων επί ακινήτων, στις οποίες προέβη την τελευταία τριετία. Η παρ. 6 του άρθρου 22 του ν. 1599/1986, όπως αντικαταστάθηκε με την παράγραφο 13 του άρθρου 2 του ν. 2479/ 1997 (Α΄ 67) εφαρμόζεται και για την υπεύθυνη δήλωση του προηγούμενου εδαφίου.  Τα υπό α΄ και β΄ έγγραφα μπορούν να υποβάλλονται εντός πέντε (5) εργασίμων ημερών από την κατάθεση της αίτησης.»

2. Η παρ. 3 του άρθρου 4 του ν.3869/2010 αντικαθίσταται ως εξής:

«3. Η δικάσιμος για τη συζήτηση της αίτησης προσδιορίζεται μέσα σε έξι (6) μήνες από την ημερομηνία κατάθεσής της. Με την κατάθεση της αίτησης προσδιορίζεται και η ημέρα επικύρωσης, κατά την οποία είτε θα επικυρωθεί ο ενδεχόμενος προδικαστικός συμβιβασμός από τον Ειρηνοδίκη είτε θα συζητηθεί ενδεχόμενο αίτημα για την έκδοση προσωρινής διαταγής. Για την έκδοση προσωρινής διαταγής και τη λήψη προληπτικών μέτρων εφαρμόζεται το άρθρο 781 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας. Η ημέρα επικύρωσης προσδιορίζεται υποχρεωτικώς δύο (2) μήνες μετά την κατάθεση της αίτησης. Μέχρι την ημέρα της επικύρωσης δεν επιτρέπεται η λήψη καταδιωκτικών μέτρων κατά του οφειλέτη, καθώς και η μεταβολή της πραγματικής και νομικής κατάστασης της περιουσίας του. Από την ημέρα κατάθεσης της αίτησης ο οφειλέτης υποχρεούται να προβαίνει στις μηνιαίες καταβολές που ορίζονται στο άρθρο 5 παράγραφος 2 εδάφιο γ΄ του παρόντος.»

3. Η παρ. 4 του άρθρου 4 του ν. 3869/2010 καταργείται.

 

Άρθρο 13

Το άρθρο 5 του ν. 3869/2010 αντικαθίσταται ως εξής:

«Άρθρο 5

Προδικασία

1. Ο οφειλέτης πρέπει εντός δεκαπέντε (15) ημερών από την κατάθεση να επιδώσει την αίτηση στους πιστωτές και τους εγγυητές. Εντός μηνός από την επίδοση οι πιστωτές οφείλουν να καταθέσουν στο φάκελο τις απόψεις τους για το σχέδιο ρύθμισης των οφειλών του αιτούντος. Οι πιστωτές μπορούν να λάβουν γνώση όλων των στοιχείων που προβλέπονται στο προηγούμενο άρθρο. Αν πληρούνται οι προϋποθέσεις συναίνεσης σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφοι 2−4 του παρόντος, επέρχεται ο προδικαστικός συμβιβασμός των μερών. Ο συμβιβασμός των μερών επικυρώνεται από τον Ειρηνοδίκη στην ταχθείσα ημέρα, κατά τα άρθρα 210 επ. και 293 Κ.Πολ.Δ., και επιφέρει την ανάκληση της αίτησης.

2. Αν δεν επέλθει συμβιβασμός και επικύρωση, ο Ειρηνοδίκης αποφασίζει κατά την ημέρα επικύρωσης κατόπιν αιτήματος του οφειλέτη ή πιστωτή ή και αυτεπαγγέλτως την αναστολή των καταδιωκτικών μέτρων κατά του οφειλέτη, τη διατήρηση της πραγματικής και νομικής κατάστασης της περιουσίας του, καθώς και την καταβολή μηνιαίων δόσεων μέχρι την έκδοση οριστικής απόφασης επί της αίτησης, οι οποίες κατανέμονται συμμέτρως, εφόσον πρόκειται για καταβολές του άρθρου 8 παράγραφος 2, ή σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στο άρθρο 9 παράγραφος 2, εφόσον υφίσταται αίτημα εξαίρεσης εκποίησης των δικαιωμάτων στην κύρια κατοικία.

Οι μηνιαίες καταβολές από την κατάθεση της αίτησης μέχρι την έκδοση οριστικής απόφασης, συνυπολογίζονται στο χρονικό διάστημα καταβολών του άρθρου 8 παράγραφος 2 ή αντίστοιχα του άρθρου 9 παράγραφος 2. Το ποσό των τελευταίων ενήμερων μηνιαίων καταβολών θα πρέπει να είναι εύλογο με βάση την οικονομική κατάσταση του αιτούντος, ωστόσο δεν μπορεί να είναι μικρότερο από το 10% των μηνιαίων δόσεων που όφειλε να καταβάλει σε όλους τους δανειστές μέχρι τη στιγμή της υποβολής της αίτησης, το δε ελάχιστο ποσό καταβολής συνολικά στους δανειστές ανέρχεται σε 40 ευρώ μηνιαίως. Εξαίρεση στο παραπάνω όριο υφίσταται, αν ο αιτών πληροί τις προϋποθέσεις του άρθρου 8 παράγραφος 5 του παρόντος, περίπτωση κατά την οποία ορίζεται από τον Ειρηνοδίκη χαμηλότερη ή μηδενική δόση. Σε περίπτωση που ο οφειλέτης καθυστερεί υπαιτίως την καταβολή των δόσεων που ορίζονται από τον Ειρηνοδίκη για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο των τριών (3) μηνών, εφαρμόζεται αναλογικά το άρθρο 11 παρ.2 του ν.3869/2010. Η επικύρωση ή η όποια απόφαση ανακαλούνται ή μεταρρυθμίζονται κατά το άρθρο 758 με δυνατότητα προσωρινής ρύθμισης κατά το άρθρο 781 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.»

 

Άρθρο 14

1. α. Το πρώτο και το δεύτερο εδάφιο της παρ. 1 του άρθρου 6 του ν. 3869/2010 αντικαθίστανται ως εξής:

«Μετά τη συζήτηση ενώπιον του Ειρηνοδίκη κατά την ημέρα επικύρωσης ο οφειλέτης ή κάθε άλλος που έχει έννομο συμφέρον μπορεί να ζητήσει από το αρμόδιο δικαστήριο που δικάζει κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων την αναστολή της εκτελεστικής διαδικασίας κατά του οφειλέτη.»

β. Η παρ. 4 του άρθρου 6 του ν. 3869/2010 καταργείται.

2. Στο άρθρο 6 του ν. 3869/2010 προστίθεται παράγραφος 5 ως εξής:

«5. Αναστολή της αναγκαστικής εκτέλεσης μπορεί να ζητηθεί και μετά την έκδοση της οριστικής απόφασης, εφόσον έχει ασκηθεί εμπρόθεσμα έφεση από τον οφειλέτη. Η αναστολή χορηγείται εάν πιθανολογείται ότι από την εκτέλεση θα προκληθεί ουσιώδης βλάβη στα συμφέροντα του αιτούντος και ότι θα ευδοκιμήσει η αίτηση. Η χορήγηση της αναστολής επάγεται αυτοδικαίως την απαγόρευση διάθεσης των περιουσιακών στοιχείων του οφειλέτη.»

 

Άρθρο 15

Το άρθρο 7 του ν. 3869/2010 αντικαθίσταται ως εξής:

«Άρθρο 7

Δυνατότητα συμβιβαστικής επίλυσης της διαφοράς

1. Οι οφειλέτες και οι πιστωτές δύνανται να συμβιβάζονται και μετά την ημέρα επικύρωσης έως την ημερομηνία συζήτησης της αίτησης σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας, οπότε εμφανίζονται ενώπιον

του Ειρηνοδίκη, υποβάλλουν το σχέδιο και ζητούν την επικύρωσή του. Το σχέδιο επικυρώνεται από τον Ειρηνοδίκη και αποκτά πλέον ισχύ δικαστικού συμβιβασμού.

Η αίτηση για ρύθμιση και απαλλαγή από τις οφειλές ανακαλείται αυτοδικαίως.

2. Αν συγκατατίθενται στο σχέδιο πιστωτές με απαιτήσεις που υπερβαίνουν το ήμισυ του συνολικού ποσού των απαιτήσεων, στους οποίους περιλαμβάνονται σε κάθε περίπτωση το σύνολο των πιστωτών με εμπραγμάτως εξασφαλισμένες απαιτήσεις και πιστωτές με απαιτήσεις που υπερβαίνουν το ήμισυ των τυχόν εργατικών απαιτήσεων, ο Ειρηνοδίκης υποκαθιστά σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας την έλλειψη συγκατάθεσης των πιστωτών που αντιτίθενται καταχρηστικά στο συμβιβασμό. Στην περίπτωση αυτή θεωρείται ότι επήλθε ο συμβιβασμός και η αίτηση για την απαλλαγή από τα χρέη ανακαλείται αυτοδικαίως. Ο οφειλέτης υποχρεούται να επιδώσει στους πιστωτές, οι οποίοι δεν συγκατατίθενται αντίγραφο, του επικυρωμένου σχεδίου.

3. Δεν επιτρέπεται υποκατάσταση της συγκατάθεσης πιστωτή όταν: α) η απαίτηση του πιστωτή που αντιτίθεται δεν ικανοποιείται σε ανάλογο, σε σχέση με τους άλλους πιστωτές, βαθμό ή β) σε περίπτωση εφαρμογής του σχεδίου, ο πιστωτής που αντιτίθεται αποδεικνύει ότι θα περιέλθει σε δυσμενέστερη οικονομικά θέση από αυτήν στην οποία θα περιερχόταν, αν συνεχιζόταν η διαδικασία απαλλαγής του οφειλέτη από τις οφειλές, ή γ) αμφισβητείται απαίτηση από οφειλέτη ή οποιονδήποτε πιστωτή.

4. Οι πιστωτές δεν αποκτούν απαίτηση κατά του οφειλέτη για τα έξοδα και τις δαπάνες που δημιουργούνται από τη διαδικασία και το σχέδιο διευθέτησης οφειλών.»

 

Άρθρο 16

1. Μετά το δεύτερο εδάφιο της παρ. 1 του άρθρου 8 του ν. 3869/2010 προστίθεται εδάφιο ως εξής:

«Σε περίπτωση που πιστωτής δεν έχει ενταχθεί στο σχέδιο διευθέτησης του οφειλέτη και δεν έχει ασκηθεί από αυτόν κύρια παρέμβαση, το δικαστήριο ρυθμίζει και τις απαιτήσεις αυτού κατά το άρθρο 744 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας ή διατάζει την κλήτευσή του κατά την παράγραφο 3 του άρθρου 748 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας ορίζοντας νέα δικάσιμο.»

2. Το πρώτο εδάφιο της παρ. 2 του άρθρου 8 του ν. 3869/2010 αντικαθίσταται ως εξής:

«Αν τα περιουσιακά στοιχεία του οφειλέτη δεν είναι επαρκή, το δικαστήριο, λαμβάνοντας υπόψη τα πάσης φύσεως εισοδήματά του, ιδίως εκείνα από την προσωπική του εργασία, τη δυνατότητα συνεισφοράς του συζύγου, και σταθμίζοντας αυτά με τις βιοτικές ανάγκες του ιδίου και των προστατευόμενων μελών της οικογένειάς του, τον υποχρεώνει να καταβάλει μηνιαίως και για χρονικό διάστημα τριών έως πέντε ετών κατά την κρίση του, ορισμένο ποσό για ικανοποίηση των απαιτήσεων των πιστωτών του, συμμέτρως διανεμόμενο.»

 

Άρθρο 17

1. Το δεύτερο εδάφιο της παρ. 2 του άρθρου 9 του ν. 3869/2010 αντικαθίσταται ως εξής:

«Στην περίπτωση αυτή το δικαστήριο ρυθμίζει την ικανοποίηση απαιτήσεων των πιστωτών σε συνολικό ποσό που μπορεί να ανέρχεται μέχρι και στο ογδόντα τοις εκατό (80%) της αντικειμενικής αξίας του ακινήτου της κύριας κατοικίας.»

2. Το έβδομο εδάφιο της παρ. 2 του άρθρου 9 του ν. 3869/2010 αντικαθίσταται ως εξής:

«Η περίοδος πάντως αυτή δεν μπορεί να υπερβαίνει τα είκοσι έτη, εκτός αν η διάρκεια των συμβάσεων δυνάμει των οποίων χορηγήθηκαν πιστώσεις στον οφειλέτη ήταν μεγαλύτερη των είκοσι ετών, οπότε ο Ειρηνοδίκης δύναται να προσδιορίσει μεγαλύτερη διάρκεια, η οποία πάντως δεν υπερβαίνει τα τριάντα πέντε έτη.»

3. Στο άρθρο 9 του ν. 3869/2010 προστίθεται παράγραφος 4 ως εξής:

«4. Σε περίπτωση που οι, κατά την παρ. 2 του άρθρου 5 του ν. 3869/2010, πραγματοποιηθείσες καταβολές στους πιστωτές υπολείπονται αυτών που ορίζονται με την οριστική απόφαση του δικαστηρίου κατά τα άρθρα 8 παράγραφος 2 ή 9 παράγραφος 2, ο οφειλέτης υποχρεούται να εξοφλήσει το ποσό της διαφοράς που υπολείπεται.

Το ποσό που προκύπτει αποπληρώνεται εντόκως μέσα σε ένα έτος από τη λήξη των καταβολών του άρθρου 8 παράγραφος 2 και του άρθρου 9 παράγραφος 2 με επιτόκιο αυτό των Πράξεων Κύριας Αναχρηματοδότησης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, προσαυξημένο κατά δυόμισι εκατοστιαίες μονάδες.»

 

Άρθρο 18

1. Μετά το δεύτερο εδάφιο της παρ. 1 του άρθρου 10 του ν. 3869/2010 προστίθεται εδάφιο ως εξής:

«Το ίδιο αποτέλεσμα και με τους ίδιους όρους επέρχεται και στην περίπτωση που ο οφειλέτης παραλείψει δολίως ή με βαριά αμέλεια να συμπεριλάβει πιστωτές στην κατάσταση της περίπτωσης β΄ της παραγράφου 1 του άρθρου 4.»

2. Το τρίτο εδάφιο της παρ. 1 του άρθρου 13 του ν. 3869/2010 αντικαθίσταται ως εξής:

«Από το αρχείο διαγράφονται ένα έτος μετά την υποβολή των αιτήσεων όλα τα στοιχεία που τηρούνται για αυτές, εφόσον οι αιτήσεις απορριφθούν αμετάκλητα, ανακληθούν ή καταλήξουν σε συμβιβασμό σύμφωνα με τα άρθρα 5 και 7 του παρόντος.»

 

Άρθρο 19

Μεταβατικές διατάξεις

1. Η υποχρέωση καταβολής των μηνιαίων καταβολών που προβλέπονται στην παρ. 2 του άρθρου 5 του ν. 3869/2010 εφαρμόζεται και για εκκρεμούσες αιτήσεις κατά τη δημοσίευση του παρόντος νόμου. Στην περίπτωση αυτή, ο οφειλέτης επιλέγει ελευθέρως το ποσό καταβολής στο πλαίσιο που ορίζει το άρθρο 5 παρ. 2 του ν. 3869/ 2010. Οι πραγματοποιούμενες καταβολές από τη δημοσίευση του παρόντος νόμου συνυπολογίζονται στις καταβολές του άρθρου 8 παράγραφος 2 ή αντίστοιχα του άρθρου 9 παράγραφος 2.

2. Η υποχρέωση ορισμού αντικλήτου σύμφωνα με το άρθρο 2 παρ. 5 του ν. 3869/2010 καταλαμβάνει και τις εκχωρήσεις απαιτήσεων πιστωτών που έχουν πραγματοποιηθεί πριν την έναρξη ισχύος του παρόντος.

3. Για τις εκκρεμούσες αιτήσεις εφαρμόζεται η προδικασία που ίσχυε πριν τη θέση σε ισχύ του παρόντος.

 

Άρθρο 20

Απαιτήσεις από καταθέσεις σε πιστωτικά ιδρύματα είναι ακατάσχετες μέχρι του ποσού των χιλίων πεντακοσίων (1.500) ευρώ και των δύο χιλιάδων (2.000) ευρώ σε περίπτωση κοινού λογαριασμού. Από το προηγούμενο εδάφιο εξαιρείται ως δανειστής το Δημόσιο, για το οποίο ισχύουν οι διατάξεις του άρθρου 31 του ν.δ. 356/1974 (Κώδικας Είσπραξης Δημοσίων Εσόδων, Α΄ 90). Με δήλωση του καταθέτη προς ένα εκ των πιστωτικών ιδρυμάτων προσδιορίζεται ο λογαριασμός για τον οποίο θα ισχύει το ακατάσχετο. Καταθέσεις που αφορούν σε μισθούς ή συντάξεις ή ασφαλιστικές παροχές προσδιορίζονται υποχρεωτικά ως τέτοιες και κατά το υπερβάλλον του ποσού του ανωτέρω εδαφίου α΄ καταλαμβάνονται από τις διατάξεις του άρθρου 982 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας (π.δ. 503/1985, Α΄ 182).

 

Άρθρο 21

Ειδικά για τη χρήση που έληξε στις 31.12.2012, οι προθεσμίες που ορίζονται στο άρθρο 25 του κ.ν. 2190/1920 (Α΄37), στην παράγραφο 3 του άρθρου 10 του ν. 3190/1955 (Α’ 91) και στην παράγραφο 2 του άρθρου 69 του ν. 4072/2012 (Α΄ 86) για τη σύγκληση της Γενικής Συνέλευσης παρατείνονται μέχρι τις 31.7.2013.

 

Άρθρο 22

1. Η περίπτωση α΄ της παρ. 12 του άρθρου 1 του ν. 4065/2012 (Α΄ 77), αντικαθίστανται ως εξής:

«α. Ο έλεγχος της Επιτροπής ολοκληρώνεται μέχρι την 30ή Ιουνίου 2014.»

2. Στο τέλος της παρ. 2 του άρθρου 1 του ν. 3213/2003 (Α΄ 309) προστίθεται εδάφιο ως εξής:

«Ειδικά για το έτος πρώτης εφαρμογής του ν. 4065/2012, η προθεσμία του προηγούμενου εδαφίου παρεκτείνεται μέχρι και την 30ή Σεπτεμβρίου 2013.»

 

Άρθρο 23

Στο άρθρο 4 του ν. 4148/2013 προστίθεται παράγραφος 3 ως εξής:

«3. Οι αποσπώμενοι για τις ανάγκες της Ελληνικής Προεδρίας, στο Γραφείο της Ελληνικής Προεδρίας και στη Μόνιμη Ελληνική Αντιπροσωπεία στις Βρυξέλλες, επιστρέφουν, με τη λήξη της απόσπασης, κατ’ απώτατο όριο μέχρι και τις 31.10.2014, στη θέση και την ιδιότητα την οποία είχαν κατά το χρόνο της απόσπασής τους.

Οι αποσπάσεις γίνονται ανεξαιρέτως βαθμού και θέσης και περιλαμβάνουν και τους προϊσταμένους οργανικών μονάδων. Με απόφαση του αρμόδιου Υπουργού ρυθμίζονται τα θέματα της αναπλήρωσής τους, καθ’ ο χρόνο διαρκεί η απόσπασή τους. Η παρούσα διάταξη είναι ειδική και κατισχύει κάθε αντίθετης.»

 

Άρθρο 24

Έναρξη ισχύος

Η ισχύς του παρόντος άρχεται από τη δημοσίευσή του στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.

 

Αθήνα, 13 Ιουνίου 2013

Ληψη του νομου σε PDFεπιστροφη στο αρθρο
0

Οι τροποποιήσεις του Ν 4161/2013 για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά και οι διευκολύνσεις στους ενήμερους δανειολήπτες – ΜΕΡΟΣ Α’

Δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως ο νέος νόμος για τις διευκολύνσεις στους ενήμερους δανειολήπτες και οι τροποποιήσεις στο νόμο «Κατσέλη» για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά.

Ο νόμος 4161/2013 χωρίζεται σε δύο κεφάλαια, όπου στο πρώτο ρυθμίζεται η διαδικασία του προγράμματος διευκόλυνσης για τους ενήμερους δανειολήπτες και στο δεύτερο τροποποιείται ο νόμος 3869/2010 (νόμος Κατσέλη) για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά.

Σημαντικές είναι οι διαφοροποιήσεις που παρουσιάζονται ως προς την τροποποίηση του νόμου Κατσέλη, καθώς «χάνονται» δικαιώματα των δανειοληπτών και δημιουργούνται ασφυκτικές υποχρεώσεις για τους οφειλέτες και τους εγγυητές τους.

Σύντομα με νεότερα άρθρα, όλη η επεξήγηση του Νόμου 4161/2013.

Δειτε το νομο Ληψη του νομου σε PDFΛηψη του νομου σε WORD
0

Συνταγματική η έκτακτη εισφορά του Ν. 3758/2009

Η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας, έκρινε με την την υπ΄ αριθ. 1685/2013 απόφαση της ως Συνταγματική την έκτακτη εισφορά που είχε επιβληθεί, το 2009 και υπολογίσθηκε στα εισοδήματα που είχαν αποκτηθεί πριν την 1η Ιανουαρίου του 2008. Με ισχυρή πλειοψηφία κρίθηκε ότι η έκτακτη εισφορά που είχε επιβληθεί με τον νόμο 3758/2009, δεν προσκρούει στο Σύνταγμα (άρθρα 78 και 4), ούτε όμως τίθεται θέμα αναδρομικής φορολόγησης. Επισημαίνεται ότι η επίμαχη έκτακτη εισφορά του 2009 δεν έχει τον χαρακτήρα αναδρομικής φορολόγησης, έτσι ώστε να προσκρούει στις συνταγματικές απαγορεύσεις του άρθρου 78 του Συντάγματος. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει η δικαστική απόφαση, όταν ανέκυψε η έκτακτη δημοσιονομική ανάγκη λόγω της οικονομικής κρίσης και επιβλήθηκε η επίμαχη έκτακτη εισφορά, «δεν είχε καν ολοκληρωθεί η υποβολή των φορολογικών δηλώσεων – του οικονομικού έτους 2009 – και εύλογα, θεωρήθηκαν από το νομοθέτη ως τα πλέον πρόσφατα ασφαλή στοιχεία διαγνώσεων της φοροδοτικής ικανότητας των πολιτών, προκειμένου να επιβληθεί η έκτακτη εισφορά, οι αμέσως προηγούμενες φορολογικές δηλώσεις».

Ακόμη, υπογραμμίζει η Ολομέλεια του ΣτΕ, η επιβολή της επίμαχης έκτακτης εισφοράς δεν είναι αντισυνταγματική εκ μόνου του λόγου ότι δεν υπήρχε κατά την ψήφιση του νόμου στη Βουλή σχετική εγγραφή στον οικείο τακτικό προϋπολογισμό, ούτε όμως προσκρούει και στο άρθρο 4 του Συντάγματος περί ισότητας η μη υπαγωγή στην επίμαχη εισφορά των νομικών προσώπων.

Επίσης, οι δικαστές χαρακτηρίζουν συνταγματικά ανεκτό το προβλεπόμενο από τον νόμο που επέβαλε την έκτακτη εισφορά σύστημα καθορισμού του ύψους της επίμαχης έκτακτης εισφοράς ανά κλιμάκιο εισοδήματος, «με το ποσό της εισφοράς να αυξάνει κατά τη μετάβαση από χαμηλότερο σε υψηλότερο κλιμάκιο».

Εξάλλου, νόμιμο έκριναν οι σύμβουλοι Επικρατείας το γεγονός ότι επιβλήθηκε έκτακτη εισφορά και στα αυτοτελώς φορολογούμενα εισοδήματα, ενώ δεν δέχθηκαν τον ισχυρισμό του φορολογούμενου ότι παραβιάστηκε το άρθρο 20 του Συντάγματος που προβλέπει ότι, πριν την επιβολή διοικητικού μέτρου (όπως είναι η έκτακτη εισφορά), έπρεπε να κληθεί σε ακρόαση και στην προκειμένη περίπτωση από τον υπεύθυνο της ΔΟΥ.

Με  την απόφαση αυτή  καθορίζεται η τύχη και των άλλων υποθέσεων που εκκρεμούν προς επίλυση ενώπιον των τακτικών  διοικητικών δικαστηρίων για το ζήτημα της έκτακτης εισφοράς .

Δειτε ολοκληρη την αποφαση

Ληψη της αποφασης σε PDF

0
Page 4 of 5 12345